Ze droegen wat?! 10 Obscure accessoires en sieraden voor heren

voorbeeld.3000 5 geschaald

In de moderne samenleving schuwen veel mannen het dragen van grote hoeveelheden sieraden, en sommigen vermijden het helemaal te dragen. Opzichtige modetrends en beroemdheden die komische hoeveelheden goud dragen, hebben het concept van herensieraden in de loop van de tijd enigszins goedkoper gemaakt. Hoewel sommige stijlen absoluut verouderd zijn, kunnen er nog steeds een paar worden gedragen vandaag - en we hebben een aantal geweldige voorbeelden om vandaag te delen!

InhoudsopgaveUitbreidenInstorten
  1. 10 Obscure accessoires en sieraden voor heren - dassen
  2. Gadgets
  3. Conclusie
  4. Outfit overzicht

Historisch gezien waren sieraden vaak een betekenaar van status en macht in de samenleving. In het Victoriaanse tijdperk droegen mannen bijvoorbeeld vaak dingen als horlogekettingen, zegelringen en andere soorten sieraden. Het is zelfs veilig om te zeggen dat er in het verleden een grotere verscheidenheid aan sieradenopties voor mannen was, waarvan er vele obscuur zijn geworden omdat ze niet langer door de moderne man worden gedragen.

Victoriaanse herenkleding in juni 1871

Victoriaanse herenkleding in juni 1871

Afgezien van items zoals manchetknopen, een polshorloge of misschien een ring, is er tegenwoordig een algemeen gebrek aan variatie in de sieraden voor heren, dus de obscure items die we zullen behandelen, zullen meer klassiek van aard zijn.

10 Obscure herenaccessoires en sieraden -stropdassen

Laten we beginnen op het gebied van dassen. We zullen niet specifiek het onderwerp halskettingen behandelen, maar als u er meer over wilt weten, kunt u onze gids voor de zeven do's en don'ts voor herensieraden heeft u gedekt.

1. De kraagknop

Modern overhemdkragen , zijn natuurlijk aan het shirt bevestigd, dus alles is in één afgewerkt stuk. Maar al in de jaren 1820 waren herenkragen afneembaar, en het was gemakkelijker en goedkoper om alleen de kraag van een overhemd te wassen in plaats van het hele ding. Zoals we allemaal weten, is de kraag natuurlijk het eerste onderdeel van een overhemd dat vaak vies wordt of gerepareerd moet worden.

Deze kragen, die afzonderlijke stukken waren van de overhemden, werden gesteven en stijf gemaakt, gezien de consistentie van karton. Vanwege hun stijfheid konden deze kragen echter niet eenvoudig aan het lichaam van het shirt worden geknoopt of vastgemaakt, dus moest er een sieraad worden uitgevonden: de kraagknop.

Vintage versierde 14k gouden kraag overhemd studs om je kraag aan je shirt te bevestigen. De voorkant moet dubbele tussenruimte hebben omdat deze door 4 lagen moet gaan versus slechts 2 aan de achterkant

Vintage versierde 14k gouden kraag overhemd studs om je kraag aan je shirt te bevestigen. De voorkant moet dubbele tussenruimte hebben omdat deze door 4 lagen moet gaan versus slechts 2 aan de achterkant

De meest voorkomende stijl van kraagknopen is verguld met een ronde kop, maar ze zijn er in veel van hun variëteiten. Ze kunnen gemaakt zijn van goud of zilver en ook edelstenen bevatten. Soms, in plaats van echt te zijn, kunnen deze stenen ook nep zijn om een ​​element van visueel belang toe te voegen zonder de prijs te verhogen.

Je zult tegenwoordig natuurlijk niet veel kraagknopen zien, omdat afneembare kragen rond de jaren veertig de gunst verloren. Hoewel, je kunt nog steeds een aantal retailers vinden die ze vandaag verkopen. En als je helemaal traditioneel wilt zijn, zijn ze nog steeds een hoofdbestanddeel van specifieke kledingvoorschriften zoals Witte das of formele ochtendjurk.

2-3. Dasspelden en dasspelden

Vasthouden aan onze dassen thema, we kijken naar items die zijn ontworpen om de stropdas op zijn plaats te houden; dasspelden en dasspelden. We hebben beide stukken eerder behandeld, maar omdat ze steeds zeldzamer worden en omdat ze bij het thema passen, dachten we dat we je een meer diepgaand historisch overzicht zouden geven.

In de jaren 1860 werden dasspelden of steekspelden een steeds populairdere optie in Groot-Brittannië voor de hogere en middenklasse om hun dasspelden op hun plaats te houden. Dit zou worden bereikt door de pin door zowel de das als het shirt te prikken. Behalve dat ze populair waren in Groot-Brittannië, vonden ze hun weg over de vijver en zagen ze populariteit in Amerika vanaf de jaren 1870.

Verschillende dasspeldstijlen

Dasspelden waren in de jaren 1860 populair als accessoire om sjaals op hun plaats te houden.

Tegen de jaren twintig slanker zijden stropdassen kwamen in de mode, en dus werd de dasspeld het favoriete object om je das op zijn plaats te houden, hoewel de steekspeld nog steeds kon worden gebruikt en inderdaad soms wordt gezien.

De rotonde van de jaren vijftig, een soort kleine broer of zus van de stokpin, werd populair onder de naam dasspeld. Dit was een kleine pin die door de stropdas werd geprikt en vervolgens in een steunstuk werd gestoken dat met een T-bar aan een ketting was bevestigd. De t-bar zou dan door het knoopsgat van het shirt worden gehaald, waardoor het hele geheel op zijn plaats blijft.

Een gouden dasspeld bevestigd op een t-bar

De dasspeld daarentegen was een kleine pin die ook werd gebruikt om de das op zijn plaats te houden.

Hoewel het veiliger was voor de drager dan de traditionele stokspeld, kunnen deze dasspelden toch een stropdas enigszins beschadigen. Ze worden tegenwoordig niet vaak gezien, maar sommige retailers hebben ze nog steeds in voorraad.

4. Bindring of sjaalring

Om een ​​van deze te dragen, steek je gewoon beide uiteinden van de stropdas of sjaal door de ring en trek je hem vervolgens naar je nek om hem vast te maken.

Deze stijl werd voor het eerst populair in de jaren 1860 en bleef een hoofdbestanddeel van beide formele ochtendkleding en vrijetijdskleding tot de jaren 1930, waar het de voorkeur had van zowel koning Edward VII - afgebeeld met een sjaalring in 1863 - als zijn zoon koning George V - afgebeeld in 1928. De sjaalring was een bijzondere favoriet van koning George V , en hij werd vaak gefotografeerd en geschilderd terwijl hij dit accessoire droeg.

Preston draagt ​​een zegelring aan zijn das.

Een dasring, meestal een effen band of ziet er soms uit als een zegelring, wordt vaak gedragen met conventionele stropdassen.

De ring kan een eenvoudige band zijn, meer op een zegelring lijken, of zelfs nog sierlijker van ontwerp zijn. George V droeg zijn ringen zelfs met meer halsbandjuwelen - een look die we vandaag waarschijnlijk niet zouden aanbevelen, omdat hij een beetje te sierlijk is.

Deze stijl is nog steeds gemakkelijk verkrijgbaar in verschillende winkels in Japan. En als u online zoekt, kunt u aanbiedingen vinden uit andere plaatsen in Azië, waar het vaak wordt weergegeven in combinatie met een conventionele stropdas.

5. Kraagketting

Een iets moderner voorbeeld van halsbandsieraden die een beetje heropleven onder de hipster-menigte, is de halsbandketting. Dit item bestaat uit een ketting die is bevestigd aan twee stukken die vervolgens door elk blad van een kraag worden gestoken, waarbij de ketting over de kraag gespreid blijft hangen. Andere versies omvatten: kraag bars met kettingen of clip-on stijlen.

Lichtgouden kraagkettingen bevestigd aan een vleugeltipkraag

Kraagkettingen, hoewel ze nu in moderne stijlen worden onderschreven, hebben de neiging een beetje opzichtig en opzichtig te zijn.

Zoals elk sieraad lopen ze echter het risico een beetje opzichtig en opzichtig te zijn, dus we denken dat ze beter geschikt zijn voor een modernere, fashion-forward look dan klassieke herenkleding . Bovendien, hoewel je het soms gesuggereerd zult zien online door modewinkels, raden we af om ze te dragen naar een formeel evenement, omdat ze niet helemaal traditioneel zijn Dress codes .

Gadgets

Laten we, om verder te gaan met dassen, eens kijken naar een categorie items die kunnen worden samengevat als gadgets.

6-7. De Trench Watch en het polsbandje

Zoals uurwerken gaan, zijn deze twee items waarschijnlijk de meest obscure. Iedereen is tegenwoordig waarschijnlijk bekend met het conventionele polshorloge, en de meeste mensen zijn zich waarschijnlijk bewust van de zakhorloge . Maar we vermoeden dat maar weinigen bekend zijn met deze twee items, die uiteindelijk dienen om de kloof tussen de andere twee stijlen te overbruggen.

Hoewel de Guinness Book of World Records beweert dat het eerste polshorloge in 1868 werd gemaakt door Patek Philippe voor een Hongaarse gravin was het zakhorloge een populaire keuze voor mannen tot ver in het begin van de 20e eeuw, aangezien het polshorloge oorspronkelijk als vrouwelijk werd beschouwd.

Het eerste polshorloge gemaakt in 1868 door Patek Philippe

Het eerste polshorloge gemaakt in 1868 door Patek Philippe, volgens de Guinness Book of World Records .

Ondertussen wordt het eerste moderne polshorloge typisch toegeschreven aan Girard Perregaux, die, zoals het verhaal gaat, in 1880 was begonnen met het maken van polshorloges voor de marine op verzoek van keizer Wilhelm I. Bij het dragen van een polshorloge konden de marineofficieren beide handen gebruiken voor alle bewerkingen, zelfs als ze af en toe de tijd moeten controleren.

Ondertussen is een andere vorm van een vroeg polshorloge het polsbandje. Men denkt dat deze in de late jaren 1880 in omloop zijn geweest, in opdracht van leger- en cavalerieofficieren die op zoek waren naar een alternatief voor het onhandige zakhorloge.

Een foto van Kaiser Wilhelm I

Polshorloges werden eerst gemaakt op verzoek van keizer Wilhelm I voor marineoperaties. [Afbeelding tegoed: Amazone ]

Het eerste echte patent voor een van deze apparaten kwam echter in 1893, waarna het polsbandje een waardevol artikel werd. Deze polsbandjes waren eigenlijk gewoon leer band die gewoon een zakhorloge om de pols hielden, en ze waren geschikt voor soldaten die te paard reden en werden gedragen door Britse troepen in India.

Ze vonden zelfs hun weg naar civiel gebruik en werden op de markt gebracht als fietspolsbandjes. En hoewel bedrijven als Wilsdorf & Davis, die later zouden worden Rolex , al in 1905 experimenteerden met polshorloge-stijlen, zou er een verwoestende wereldgebeurtenis voor nodig zijn voordat polshorloges op grotere schaal zouden worden gedragen.

Een polsbandje met een leren band en een zakhorloge erin

Hoewel het polsbandje meteen aan populariteit won, werd het al snel als onhandig ervaren door militairen. [Afbeelding tegoed: Vintage horlogebanden ]

Snel vooruit naar de Eerste Wereldoorlog, en zakhorloges werden opnieuw onpraktisch, vooral in de vuile, slopende omstandigheden van loopgravenoorlog. Zoals we eerder vermeldden, werden polshorloges door de meeste mannen afgewezen als te vrouwelijk, maar door de oorlog moesten ze hun opties heroverwegen.

Met rook- en gaswapens, veel explosieven en vroege luchtmacht, voor het eerst in de geschiedenis van de oorlog, konden generaals echt niet veel zien van wat er op het slagveld gebeurde, dus alles kwam neer op timing. Aangezien slechts 30 seconden het verschil kan zijn tussen overwinning en nederlaag, was rommelen met een zakhorloge gewoon geen optie. Dus de loopgravenwacht was geboren.

Een oud trench horloge met een zwarte leren band.

Het loopgraafhorloge is gemaakt als een geïmproviseerde vorm van het polshorloge.

In wezen was het loopgraafhorloge bijna een half zakhorloge en een half polshorloge met de kastopening aan de voor- en achterkant als een zakhorloge, maar met metalen draadogen voor het bevestigen van een leer band net als een modern polshorloge. Dit was een verbetering ten opzichte van het eerdere leren zakconcept dat op veel polsbandontwerpen te zien was.

Het loopgraafhorloge vormde een belangrijke opstap in de ontwikkeling van herenuurwerken. Vanwege de militaire toepassingen leidde dit ertoe dat het polshorloge uiteindelijk het zakhorloge inhaalde als het primaire uurwerk voor de meeste mannen.

8. Potloodhouders en tandenstokershouders

Interessant genoeg dateert de oorsprong van de tandenstoker zelf eigenlijk van vóór de geregistreerde geschiedenis. We kunnen kijken naar schedels van Neanderthalers met beschadigde tanden, waarschijnlijk door het gebruik van plukgereedschap.

Dat gezegd hebbende, is een tandenstoker misschien niet je eerste gedachte als het gaat om herensieraden. Maar van de 18e eeuw tot het begin van de 20e was een manier waarop veel mannen hun rijkdom en status lieten zien, door tandenstokers rond te dragen die gemaakt waren van edele metalen en soms met stenen.

Een oude met juwelen getooide tandenstoker die als sieraad werd gedragen en in de begintijd vaak na de maaltijd werd gebruikt.

Vroeger droegen mannen met juwelen getooide tandenstokers en gebruikten ze na een maaltijd. [Afbeelding tegoed: Gha-winkel ]

Een grote, meergangenmaaltijd eten voor een dure restaurant is altijd een manier geweest om te pronken met je rijkdom, en het afsluiten van de maaltijd door je tanden te plukken met een met juwelen getooide gouden tandenstoker was een uitstekende manier om te pronken met de weelde van de maaltijd die je net had gehad.

Toch werd het in sommige kringen als opzichtig beschouwd, zelfs toen tandenstokers zoals deze vaak werden gebruikt. Een etiquette boek uit 1889 suggereert dat een man geen tandenstoker mag gebruiken wanneer hij aan tafel zit, en wanneer hij er een gebruikt, moet hij zijn mond met één hand bedekken.

EEN oude gouden tandenstoker

Tandenstokers werden in die tijd vaak met juwelen getooid voor de mannen uit de hogere klasse.

Tegen de jaren 1870 waren houten tandenstokers populair geworden bij de midden- en lagere klassen, dus de tandenstokers van de hogere klasse nog opzichtiger en met juwelen getooid, werd gezien als een nog grotere klassebetekenaar.

Deze met juwelen getooide tandenstokers werden vaak aan een ketting om de nek gedragen, hoewel sommige ook aan horlogekettingen waren vastgemaakt, en weer anderen hadden hun eigen hoesjes. En wat meer is, sommige van deze tandenstokerontwerpen hadden zelfs bewegende delen, zodat het scherpe uiteinde kon worden ingetrokken en veilig kon worden opgeborgen wanneer ze niet in gebruik waren.

Een zilveren tandenstoker met een oorlepeltje

Sommige tandenstokers zijn zelfs multifunctioneel en worden geleverd met een oorlepel.

Sommige waren gemaakt van materialen zoals ivoor, goud of sterling zilver, en goedkopere modellen waren verzilverd of gemaakt van verguld messing. Sommige waren zelfs multifunctioneel met een tandenstoker aan de ene kant en een oorlepel aan de andere.

En net als bij deze tandenstokers werden potloden ook vaak om de nek gedragen in decoratieve houders. Deze waren vaak intrekbaar en konden opnieuw om de nek of aan een horlogeketting worden gedragen.

Een vintage potlood met een ketting en een staaf.

Potloden werden ook gedragen met een ketting en een bar.

Als je zo geneigd bent om op zoek te gaan naar deze items, houd er dan rekening mee dat de meeste antieke potloodhouders te vinden zijn op dameschatelaines, maar voorbeelden voor mannen zijn daar ook te vinden.

9. Intrekbare kettingbroche

Intrekbare kettingbroches kunnen worden gebruikt voor potloden, maar hun primaire doel was om te beveiligen bril naar het lichaam. Hoewel brillen met armen al in de jaren 1720 werden uitgevonden, waren ontwerpen zonder armen populair tot in de jaren veertig of zo.

En gedurende een groot deel van deze periode hing er nog steeds een maatschappelijk stigma op het dragen van een bril. De voorkeur ging dus uit naar ontwerpen die snel gebruikt konden worden en vervolgens discreet konden worden opgeborgen.

twee gouden intrekbare kettingbroches

Het primaire gebruik van een intrekbare kettingbroche is om een ​​spektakel aan het lichaam te bevestigen.

Dergelijke ontwerpen zaten in de oogkas of op de neusbrug. En om te voorkomen dat ze eraf vallen, zijde linten en touwtjes werden gebruikt, die later werden verdrongen door kettingen en halskettingen, die op zichzelf al decoratief werden.

In 1903 werd echter een nieuw type intrekbare ketting gepatenteerd door Ketcham en McDougall, een luxe bedrijf dat vingerhoeden maakte en kon worden uitgevouwen, vergrendeld en ingetrokken door een tweede paal. Dit waren delicate kettingen gemaakt in zilver- en goudkleuren die een luxere uitstraling zouden geven dan touw of lint. Een monocle kan bijvoorbeeld aan een van deze kettingbroches worden bevestigd en op de revers blijven zitten totdat deze nodig is om te lezen. Toen hij klaar was, kon de drager de ketting veilig intrekken zonder zich zorgen te hoeven maken over het rommelen met de monocle in een zak.

Intrekbare clip voor ID-sleutelkoorden

In tegenstelling tot de klassieke en elegante intrekbare broche, worden deze plastic intrekbare broches het meest gebruikt in id-veters.

Een andere stijl van brillen die vaak met de ketting wordt gedragen, is de pince-nez- of knijpneusstijl. En je kunt een voorbeeld hiervan zien zoals gedragen door Bing Crosby's personage van Alan A. Dale in 1964's Robin en de 7 Kappen , waar je kunt zien dat Crosby's personage een effen zwart geëmailleerde broche op de zijne draagtrevers.

De meeste werden gedragen op de revers of door het knoopsgat , velen waren gemaakt van decoratieve edele metalen zoals zilver en goud, of ze konden met goud gevuld zijn. En, zoals je zou verwachten, waren er ook meer vrouwelijke ontwerpen beschikbaar voor vrouwen die een bril nodig hadden.

Een vintage pince-nez of een snuifje neus stijl bril.

Een pince-nez- of een knijpneusstijl is een bril die wordt gedragen met een neusclip in plaats van een oortje en wordt vaak aan een ketting vastgehaakt.

Het zou het beste zijn als je dit stuk niet zou verwarren met moderne plastic intrekbare koorden die vaak te zien zijn op zaken als kantoorlijnen. Naast de metalen ketting, is het ding dat de intrekbare broche van Ketcham en McDougall onderscheidt, het vermogen om op zijn plaats te vergrendelen.

Het zal je misschien verbazen te horen dat sommige moderne retailers en opticiens deze stukken nog steeds in voorraad hebben. Ze zijn echter absoluut een obscuur en vintage look en mag alleen worden gedragen door mannen die echt willen gaan voor een bepaalde stijl van kleden uit die tijd.

10. De Tussie Mussie/Nosegay

Ons laatste stuk van vandaag is een ander bijzonder verouderd exemplaar met twee nogal dwaze namen: de tussie mussie en de nosegay. Als je ooit van dit stuk hebt gehoord, associeer je het waarschijnlijk met iets dat door vrouwen wordt gebruikt bij bruiloften of andere ceremoniële evenementen voor bloemen.

Het vindt zijn oorsprong in de middeleeuwen als een manier om ziekten af ​​te weren of vieze luchtjes , algemener. Het is een tussie (of knoop van bloemen) met wat mussie (of nat mos) die wordt gebruikt om de bloemen vers te houden.

Een zilveren tussie mussie/nosegay met wat lavendel

Een tussie mussie, of een nosegay, is iets dat vaak wordt gebruikt op bruiloften om de bloemen vers te houden.

Met de historische betekenis van de term homo gelukkig zijn, zou men een van deze kunnen dragen en hun neus houden door aan de bloemen te ruiken, wat leidt tot de andere naam voor dit stuk. Na verloop van tijd begonnen deze termen te verwijzen naar de beker of houder voor de bloemen in plaats van naar de bloemen zelf. En, zoals je misschien al geraden had, kunnen deze houders ongelooflijk sierlijk zijn en gemaakt van edele metalen.

Dus, hoe verhoudt dit zich dan tot klassieke herenkleding? Nou, kleinere tussie mussies werden op dezelfde manier gedragen als reversspeldjes zoals men vandaag een corsages zou kunnen dragen. Ze leken vaak op de vorm van een grote tussie mussie, maar waren natuurlijk veel kleiner van formaat. Een heer kan een paar druppels water toevoegen om zijn bloemen de hele dag vers te houden en verwelking te voorkomen, daarom worden ze soms aangeduid met een derde term: waterreservoirs.

Hercule Poirot in een grijs driedelig pak, grijze vlinderdas met stippen, albert-kettingen met Boutonniere-vaas

Hercule Poirot draagt ​​een tussie mussie. [Afbeelding tegoed: BBC ]

Een plaats waar je ze misschien hebt gezien, is als een kostuumfunctie op David Suchet'sHercule Poirot. Natuurlijk hebben de meer decoratieve soorten vaak gaten er doorheen en kunnen ze dus geen water vasthouden. Dus als je een tussie mussie wilt gebruiken om bloemen te dragen, raden we je aan om het te doen zoals Poirot doet en voor de meer praktische benadering te gaan.

Tegenwoordig worden grotere tussie mussies nog steeds gebruikt door vrouwen bij bruiloften , maar de reversspeldversies worden soms door mannen gedragen bij meer traditioneel vormgegeven ceremonies. Maar, zoals we eerder hebben besproken, zou de meer praktische langetermijnoptie zijn om te gaan met een hoogwaardige faux corsages , zoals degene die we aanbieden in de winkel van Fort Belvedere.

Conclusie

Zoals je op onze lijst kunt zien, was er in het verleden zeker een grotere verscheidenheid aan sieraden beschikbaar voor mannen. Sommige van deze ontwerpen zijn verouderd, sommige zijn volledig ter ziele en verouderd, maar sommige kunnen vandaag de dag nog steeds nuttig zijn. Natuurlijk zijn er andere obscure items die we vandaag niet hebben aangeraakt, zoals manchethouders of vrijgezellenknopen.

Bezit of draag je nog steeds obscure sieraden voor heren? Deel je verhaal of outfitideeën in de comments! Als je meer obscure herensieraden en items wilt zien, zoals de randloze monocle , bekijk de YouTube-kanaal voor antieke herenkleding .

Outfit overzicht

Preston is in een koningsblauw pak en een pastelblauw shirt met rode en grijze kleuren om te harmoniseren met de sieraden.

Preston is in een koningsblauw pak en een pastelblauw shirt met rode en grijze kleuren om te harmoniseren met de sieraden.

Zilveren manchetknopen met carneoolbolletjes

Fort Belvedere

Eagle Claw Manchetknopen met Carneool Ballen – 925 Sterling Zilver Platina Verguld – Fort Belvedere

Winkel hier Marineblauwe sokken met blauwe en witte klokken in katoen - Fort Belvedere

Fort Belvedere

Marineblauwe sokken met blauwe en witte klokken in katoen - Fort Belvedere

Winkel hier

Omdat de meeste items die we vandaag hebben besproken behoorlijk verouderd zijn, draag ik er tegenwoordig niet veel van.

In de geest van de dingen heb ik echter geprobeerd wat meer sieraden te gebruiken, zoals het dragen van een dasring hier en ook het dragen van een zakhorloge. Beide zijn in zilver en de ring heeft carneool als steen. Dus, om te harmoniseren met deze elementen, heb ik gekozen voor onze geplatineerde sterling zilveren adelaarsklauw manchetknopen van Fort Belvedere, ook met carneool als de steen.

Mijn stropdas en pochet zijn beide vintage modellen, en ze hebben rode en grijze kleuren om te harmoniseren met mijn sieraden. Ik draag een koningsblauw pak en een pastelblauw overhemd en een apart gilet met een subtiel ruitpatroon. Om de outfit van vandaag af te ronden, zijn mijn schoenen, bruine Oxfords met petten van Allen Edmonds, en een paar sokken van Fort Belvedere in marineblauw met een klokpatroon in blauw en wit.

Ik heb ervoor gekozen om vandaag geen boutonnière te dragen omdat ik niet wilde dat te veel visuele elementen de
kleding. Maar, zoals ik al zei, je kunt een grote verscheidenheid aan corsages vinden in de Fort Belvedere-winkel, samen met andere sokstijlen en manchetknoopstijlen.