Tuxedo Wedergeboorte – De Yuppie-jaren – 1970

John Travolta uit de jaren 70 in fluweel John Travolta bij de Emmy

17 mei 1976: Amerikaanse acteurs en broers en zussen John Travolta en Ellen Travolta arriveren bij de 28e jaarlijkse Emmy Awards, Los Angeles, Californië. (Foto door Fotos International/GettyImages)

GQ Winternummer

Amerika. Formele kleding is weer helemaal terug. Terug en beter dan ooit.

GQ, oktober 1974

Conservatief tij: traditie is terug

Toen de oudste babyboomers begonnen te rijpen van de hippies van gisteren tot de yuppies van morgen, begon Amerika geleidelijk terug te keren naar het conservatisme. Het resultaat voor formele mode was een duidelijke paradox. Aan de ene kant bleven de jongere boomers de kitscherige smokings huren die waren vereeuwigd in de gala- en huwelijksportretten uit de jaren 70. Aan de andere kant inspireerde de luxe smaak van de nieuwe yuppie-demografie de terugkeer van klassieke black-tie-stijlen die sinds de jaren veertig niet meer waren gezien. Black-tie-etiquette was in deze tijd even schizofreen, aangezien traditionalisten elke verdere wijziging van de conventie verwierpen, terwijl modernisten het historisch precedent als vrijwel irrelevant bestempelden.

InhoudsopgaveUitbreidenInstorten
  1. Conservatief tij: traditie is terug
  2. Mode uit het midden en eind van de jaren '70: de herboren klassiekers
  3. Midden en eind jaren '70 etiquette: paradox van oud en nieuw
  4. Formaliteit als statussymbool
  5. Formele feiten
After Six Tuxedo Ad uit de jaren 70

After Six Tuxedo Ad uit de jaren 70

Desalniettemin betekende de hernieuwde honger van het land naar elegantie en luxe in 1974 dat formeel niet langer een woord van vier letters was. Een After Six-advertentie van dat jaar kondigde trots aan dat Amerikanen begonnen waren met het herontdekken van gala's, gala's, bals en banketten, wat de opgetogen smokingfabrikant ertoe aanzette om de miljoenen Amerikaanse mannen te verwelkomen die opgroeiden zonder de romantiek en hoffelijke elegantie van formele kleding en de memorabele momenten waarvoor het wordt gedragen.

ZATERDAG NACHT LIVE -- Radio/TV Correspondenten

ZATERDAG NACHT LIVE — Diner van Radio/TV Correspondenten — Foto: (l-r) Chevy Chase, Gerald Ford, Perssecretaris van het Witte Huis Ron Nessen op 25 maart 1976 — Foto van: Fred Hermansky/NBCU Photo Bank

Mode uit het midden en eind van de jaren '70: de herboren klassiekers

De migratie van damesmodeontwerpers naar de nieuwe wereld van de herencouture paste goed bij deze maatschappelijke transitie. Vrijwel van de ene op de andere dag verlegde GQ zijn focus van massaal verkochte smokings die nooit meer dan $ 175 hadden gekost, naar chique avondpakken, gestyled door onder meer Pierre Cardin en Yves St. Laurent en geprijsd op maximaal $ 900. Als gevolg van deze ontwikkelingen werden informele smokingvariaties zoals gekleurde jassen en pastelkleurige overhemden weggevaagd door een vloedgolf van klassieke zwart en wit op de pagina's van tijdschriften voor herenkleding. Neo-Edwardiaanse uitspattingen zoals fluwelen bies, satijnen randen en geborduurde ruches volgden kort daarna.

1972 Phil Do

1972 Phil D'Antoni, Gene Hackman, Jane Fonda en William Friedkin - let op de maat vlinderdassen en de overhemden met ruches

Niet tevreden met het simpelweg weggooien van de hedendaagse innovaties van de jaren zestig, begonnen ontwerpers uit die tijd ook met het herstellen van black-tie-details die sinds de gouden eeuw van de smoking niet meer zijn gezien. Het Esquire-nummer van september 1974 toonde een formeel designerpak van feilloze elegantie met wol-gabardine-materiaal, grosgrain-revers en de terugkeer van het lang afwezige bijpassende vest, beschreven als een klassiek tintje dat er weer als nieuw uitziet. Het traditioneel gestileerde ensemble werd afgewerkt met een zwier door een vleugelkraag, die voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog verscheen met een smoking.

Gedurende deze tijd werden lakleren pumps ook weer populair en de geleidelijke vernauwing van formele stropdassen versnelde de terugkeer van de rechte vlinderdas. De renaissance van de klassieke zwarte das bereikte waarschijnlijk zijn hoogtepunt in 1979 toen ontwerpers het schildvormige gilet opnieuw introduceerden, een formeel slijtagedetail dat de afgelopen vijftig jaar vrijwel onbekend was. In combinatie met een terugkeer naar conventionele styling - lossere snitten, smallere revers en rechtere broeken - leken sommige smokings uit de late jaren zeventig bijna niet te onderscheiden van die van de hoogtijdagen van de black tie uit de jaren dertig.

Oude klassiekers met een nieuwe draai

Er waren echter enkele nieuwe wendingen op de oude klassiekers. Een aantal jassen met één rij knopen droegen twee of drie knopen en eigentijdse vesten werden meer gestyled als colberts met een hoge snit en geen revers. Vooral het overhemd met vleugelkraag had belangrijke veranderingen ondergaan. Oorspronkelijk geïntroduceerd in de jaren zestig, had de moderne versie een zachte, vastgemaakte kraag in plaats van een die afneembaar en stijf was, en het voorheen zeldzame uiterlijk van een begeleidende geplooide boezem was nu standaard. Er was geen twijfel dat deze nieuwe stijl veel comfortabeler was dan het origineel, maar in de geest van de traditionalisten was het ook oneindig minder formeel - vooral omdat de eens zo grote kraag tegen het einde van het decennium tot schamele proporties werd teruggebracht.

Jaren

Jaren 70 smoking en zonnebril - let op: het DB-dinerjack wordt losgeknoopt gedragen en het vest gluurt door in het midden

Midden en eind jaren '70 etiquette: paradox van oud en nieuw

Kleding

In december 1974 kondigde GQ aan dat er een nieuwe dag aanbreekt en het brengt manieren terug. . . verfris uw geheugen met een exemplaar van Amy Vanderbilt en/of Emily Post. Lezers die de editie van 1975 van het laatste boek oppikten, zouden hebben ontdekt dat de black-tie-richtlijnen in wezen onveranderd waren sinds tien jaar daarvoor. Evenzo merkte de volledig herziene editie van het boekdeel van Amy Vanderbilt uit 1978 op dat avondkleding formeler leek te zijn geworden, zelfs toen de herenkleding voor overdag informeler werd. Eerst en vooral bleef klassiek zwart de voorkeur, vooral in winter ; kleuren, patronen en biezen waren gewoon niet elegant. Omgekeerd, informeel zomer black-tie-avonden nog steeds toegestaan ​​voor kleurrijk jassen of broek gedragen met zwarte tegenhangers.

Smoking overhemd met textuur uit 1973

Smoking overhemd met textuur uit 1973

Onder het jasje van een man adviseerde de nieuwe auteur dat witte, gebroken witte of pastelkleurige overhemden van katoen of zijde acceptabel waren, maar was het met haar tijdgenoot eens dat gegolfde, volants hemden niet in goede smaak waren (en nooit waren, naar de mening van velen) .De richtlijnen van mode-experts bleven veel soepeler. Bijvoorbeeld, of het nu kwam door onwetendheid over gewoontes of door eenvoudige ambivalentie ertegen, herenmodetijdschriften begonnen formele kledingprotocollen uit te geven die in tegenspraak waren met bijna een eeuw traditie.

Dus op hetzelfde moment dat ze avondkleding begroetten als een elegant eiland van regels dat niet was weggespoeld door het tij van de modedemocratie, verwezen de tijdschriften ook ten onrechte naar de slipjas als een soort smoking, waarbij de volledige jurk werd gecombineerd met jas met black-tie accessoires en het ten onrechte afschilderen van het smokingjasje als geschikt om overdag te dragen. Ondanks de beste inspanningen van de auteurs van Emily Post en Amy Vanderbilt om deze drogredenen te verwerpen, werden ze door het Amerikaanse publiek als feit aanvaard en worden ze tot op de dag van vandaag nog steeds als feit beschouwd. Stijlboeken waren niet beter.

Helmut Kohl en Helmut Schmidt in 1974 met zwarte das

Helmut Kohl en Helmut Schmidt in 1974 met zwarte das

De bestseller Dress for Success uit 1976 luidde het einde in van de capitulatie van de mode voor jeugdige rebellie door het bewijs te leveren dat conservatieve kleuren en stijlen essentieel waren voor een man om vooruit te komen in het bedrijfsleven. De manier waarop auteur John T. Molloy formele kleding behandelde - misschien wel het meest herkenbare symbool van succes - was mager, spottend en slecht geïnformeerd. Hoewel Molloy tien jaar later aanzienlijk terug zou komen, was het oorspronkelijke boek tegen die tijd een kleermakersbijbel geworden voor business schools en vooraanstaande bedrijven die ongetwijfeld de integriteit van de smoking in de ogen van miljoenen mannen aantasten.

Evenzo weerlegde de op GQ geïnspireerde hardcover Dressing Right in 1978 een klassieke beschrijving van black tie met de persoonlijke ambivalentie van de auteur tegenover traditie. Als op de uitnodiging ‘Black Tie’ staat, vatte Charles Hix het samen, betekent dat bevel meestal alleen dat de gast een smoking of iets ‘formeels’ moet dragen. Welke stijl of welke kleur is vaak naast de kwestie.

Billy Sims, de winnaar van de Heisman Trophy 1978, wordt vergezeld door voormalige winnaars Billy Vessels, links, en Steve Owens, rechts.

Gelegenheid

In 1977 schreef GQ nog steeds voor smoking voor diplomatieke recepties, bals en zakendiners, maar hedendaagse gidsen van Emily Post en Amy Vanderbilt suggereerden dat avondkleding veel minder vaak werd gedragen.

Conventionele black-tie-gelegenheden zoals operavoorstellingen, openbare diners en trans-Atlantische overtochten werden zelfs niet meer genoemd in de Vanderbilt-publicatie uit 1978. Aan de positieve kant merkte het Post-boek op dat smokings opnieuw werden gedragen op sommige locaties naar Amerika's onlangs opnieuw populaire proms. En terwijl formele transatlantische overtochten waren teruggebracht tot één enkel schip (Cunard's Queen Elizabeth 2) vanwege de economie en het gemak van jetreizen, werden pleziercruises gestaag populairder, waardoor formele nacht een traditie werd voor steeds meer reizigers.

Toen het op uitnodiging aankwam, gaf mevrouw Post eindelijk toe dat het in een postmoderne wereld niet realistisch was om te vertrouwen op het deftige voorschrift dat formele uitnodigingen formele kleding impliceerden. Daarom accepteerde ze de gewoonte om zwarte das te vermelden op dergelijke uitnodigingen – een vergoeding die mevrouw Vanderbilt voor het eerst had gemaakt in 1963. Ironisch genoeg, net toen deze traditionele autoriteiten hun advies bijwerkten om verwarring over kledingvoorschriften te elimineren, vonden Amerikaanse gastheren een nieuwe manier om hun gasten in verwarring te brengen: Black Tie Optioneel was nu toegevoegd aan het formele lexicon.

Robert Redford in 1978 met een kleine voorgestrikte vlinderdas met getextureerde revers facing

Robert Redford in 1978 met een kleine voorgestrikte vlinderdas met getextureerde revers facing

Formaliteit als statussymbool

In 1973 hadden de auteurs van Esquire's Encyclopedia of 20th Century Men's Fashions verklaard dat formele avondkleding niet langer een statussymbool is. Het is gewoon het soort kleding dat een man graag aantrekt als hij er op zijn mooist uit wil zien en voelen. Net als de titel van het boek, bleek hun proclamatie wat voorbarig. Veel nauwkeuriger was de observatie die vijf jaar later in Dressing Right werd gedaan: de gewoonten van formele kleding variëren afhankelijk van geografische regio's en – laten we eerlijk zijn – sociale lagen. huurkleding was de elite van het land gedurende de hele tegencultuurrevolutie blijven investeren in ensembles met een conventionele stijl van topkwaliteit, waardoor de exclusieve status van het dinerkostuum werd behouden. Toen het yuppie-fenomeen eind jaren zeventig de kop opstak, nam de reclame-industrie dan ook snel de conventionele smoking over als de ideale weergave van de luxe levensstijl waarnaar de demografie verlangde. Tegen het einde van het decennium had black tie zijn donkerste jaren overleefd en was klaar voor een helder nieuw hoofdstuk in zijn voortdurende geschiedenis.

Formele feiten

Wat zit er in een naam? Dinerjas opnieuw gedefinieerd

Als bijpassende smoking en broek in 1973 weer populair geworden GQ begon consequent naar het ensemble te verwijzen als a smoking , waarbij de traditionele synoniemen, zoals het dinerkostuum, dat standaard bleef in het VK, werden geschrapt. Voor de meeste Amerikanen is de term smoking werd nu specifiek geassocieerd met de niet-bijpassende jassen die de afgelopen twee decennia zo populair waren geworden.

Formele feiten: zwarte stropdas in een fles

zwarte stropdas Keulen

zwarte stropdas Keulen

Een veelvoorkomend nadeel van iconische status is de neiging van het origineel om gezien te worden als niet meer dan een gimmick. In 1977 bood een nieuwe eau de cologne blijkbaar de sublieme essentie van de eeuwenoude traditie van het avondpak in een handig flesformaat.

Verken dit hoofdstuk: 3 Geschiedenis van zwarte stropdas en smoking

  1. 3.1 Regentschap Oorsprong van Black Tie – 1800
  2. 3.2 Regency Evolution (1800 – ’30) – Kleurrijke slipjas & das
  3. 3.3 Vroeg-Victoriaanse herenkleding: zwart domineert jaren 1840 - 1880
  4. 3.4 Laat Victoriaans dinerjasdebuut – jaren 1880
  5. 3.5 Volledige en informele avondjurk jaren 1890
  6. 3.6 Edwardiaanse smoking en zwarte stropdas – jaren 1900 – 1910
  7. 3.7 Jazz Age Tuxedo - jaren '20
  8. 3.8 Depressie tijdperk Black Tie – Gouden Eeuw van de Tuxedos uit de jaren 30
  9. 3.9 Naoorlogse Tuxedos & Black Tie - eind jaren 40 - begin jaren 50
  10. 3.10 Jet Age Tuxedos - eind jaren 50 - jaren 60
  11. 3.11 Tegencultuur zwarte stropdas smoking 1960 - 1970
  12. 3.12 Tuxedo Wedergeboorte – De Yuppie-jaren – 1970
  13. 3.13 Tuxedo Redux – De jaren 80 en 90
  14. 3.14 Zwarte stropdas uit het millenniumtijdperk – jaren 90 – 2000
  15. 3.15 Smokings in de jaren 2010
  16. 3.16 Toekomst van smokings en zwarte stropdas