Regency Evolution (1800 – ’30) – Kleurrijke slipjas & das

Regentschap avondkleding Edward Bulwer Lytton

Edward Bulwer Lytton

Kleding, over de bewoonbare wereld, is altijd, en wordt, gereguleerd door gewoonte, behalve in het beschaafde Europa, waar die bezadigde regulator snel wordt vervangen door een draai-jas-whirligig-maniak genaamd Mode, die altijd verandert en in extremen loopt, zijnde bijna nooit in één vorm ontdekt voordat het eruit is.

De hele kunst van het kleden (1830)
Regentschap avondkleding

Regentschap avondkleding

Snit van rokkostuum wijzigen

Zoals eerder vermeld, ligt de oorsprong van de slipjas in de aanpassing van de japon voor comfort en stijl. Aan het eind van de 18e eeuw werd de voorkant van de rok van de lange japon (het gedeelte onder de taille) steeds meer weggesneden om de jas praktischer te maken voor paardrijden. Tegen het einde van de eeuw was er alleen nog de achterkant van de rok over, die in tweeën werd gedeeld door een lange middenventilatie - wederom voor rijcomfort - wat resulteerde in twee coattails. Deze nieuwe zwaluwstaartjas of, eenvoudiger, rokjas werd al snel aangenomen als de nieuwe rokjas voor overdag en 's avonds.

InhoudsopgaveUitbreidenInstorten
  1. Snit van rokkostuum wijzigen
  2. Gemeenschappelijke slipjaskleuren
  3. Ontwikkeling van de Tailcoat Revers
  4. Andere opmerkelijke details van de slipjas Ontwikkelen:
  5. Het gilet: elke kleur gaat
  6. Rijbroeken, pantalons en broeken, Oh My
  7. De sociale en economische betekenis van een wit overhemd
  8. Regency-stropdassenvariëteiten
  9. Schoeisel: pumps, laarzen en kousen
  10. Evolutie van de avondhoed
  11. Kind en andere soorten handschoenen
  12. Regentschap Accessoires
  13. De basis is gelegd
  14. Formele feiten en mythen
Regency-tijdperk heren slipjas

Regency-tijdperk herenrok in een zwaluwstaartuitsnede toont het vest eronder

Beide soorten jurkjassen kunnen enkele of dubbele rij knopen zijn. Aanvankelijk werden ze open of gesloten gedragen, maar de open stijl werd het meest populair voor avondjassen om beter te pronken met de vest , shirt , en das en tegen de jaren 1820 werden avondrokjassen opzettelijk zo gesneden dat de fronten elkaar niet eens konden raken. De voorkant van de vacht was hoog uitgesneden en de staarten vertoonden matige variaties in vorm en lengte tijdens de Regency-periode.

Gemeenschappelijke slipjaskleuren

De kleuren van de eerste avondrokjes waren vaak zwart of de donkere tinten van blauw , groente , bordeaux en bruin.

Blauwe slipjas met vergulde knopen

Blauwe slipjas met vergulde knopen

Binnenkort donkerblauwe modellen met verguld toetsen en zwart met bedekte knoppen waren de enige acceptabele keuzes en de laatste versie was tegen het einde van het eerste decennium de norm.

Ontwikkeling van de Tailcoat Revers

een significante maatwerk detail was de scheiding van de kraag en de revers van een jas voor de eerste keer, waarbij de revers werden teruggevouwen alsof ze uit de voering van de jas waren.

M Notch-revers op een regenjas-rok

M Notch-revers op een regenjas-rok

Het punt waar ze elkaar ontmoetten was gemarkeerd met een inkeping in de kenmerkende M-vorm van de periode of in een eenvoudige V-vorm. Bij avondjurken was de kraag vaak van fluweel, maar de revers waren nog niet met zijde gevoerd zoals nu het geval is.

Andere opmerkelijke details van de slipjas Ontwikkelen:

Andere opvallende kenmerken van vroege rokjassen waren twee knopen aan de onderkant van de rug (en knoopsgaten aan het einde van de staarten) die oorspronkelijk waren toegevoegd, zodat de staarten konden worden opgevouwen en aan de achterkant van de jas konden worden vastgeknoopt in het zadel.

Twee knopen op de achterkant van een slipjas

Twee knopen op de achterkant van een slipjas

En dankzij Beau Brummel en zijn kleermaker, zakken waren verborgen in de plooien van deze staarten, zodat ze de ligging van de jas niet zouden verstoren zoals traditionele heupzakken deden.

Het gilet: elke kleur gaat

Terwijl het Regency-vest voor overdag een of twee rijen knopen kon zijn, was de avondversie altijd single-breasted. Het werd aan de onderkant recht gesneden en in de jaren 1820 werden kragen geïntroduceerd die ofwel gekerfd waren of en schal (sjaal).

Een rijk versierd zijden vest uit 1830

Een rijk versierd zijden vest uit 1830

Witte Marcella of effen zwarte stof was standaard voor avondvesten tot het einde van de jaren 1820, toen alle kleuren van de regenboog werden gedragen door dandy's die ook de voorkeur gaven aan borduren en rijke effen of becijferde zijde en satijn.

Het ondervest

Het vest werd aan het einde van de jaren 1820 langer, wat leidde tot de terugkeer van de late achttiende eeuw onder-gilet . In het begin was dit een dun ondergoed dat bedoeld was om net buiten de randen van de bovenliggende versie uit te steken. Daarna evolueerde het naar een volwaardige torsobedekking met revers, decoratieve knopen en prachtige gekleurde materialen die ontworpen waren om te contrasteren met het bovenste gilet dat vaak aan de bovenkant open bleef voor een betere zichtbaarheid.

Rijbroeken, pantalons en broeken, Oh My

Zwarte zijden rijbroek uit de jaren 1830

Zwarte zijden rijbroek uit de jaren 1830

Voor avondkleding waren, net als bij dagkleding, broeken en pantalons beide acceptabel. Aan het begin van de eeuw was de meest populaire keuze een rijbroek die net onder de knie eindigde. Beau Brummel voorkeur zwarte zijde, maar witte of lichtgekleurde wollen stoffen waren heel gewoon tijdens het regentschap.

Tegen de jaren 1820 had de populariteit van pantalons rijbroeken gedegradeerd tot alleen de meest formele gelegenheden en in het volgende decennium, broek was ook algemeen aanvaard voor avondkleding. Hoewel pantalons de neiging hadden om iets meer nauwsluitend te zijn dan broeken, waren ze vaak niet van elkaar te onderscheiden en waren de twee termen geneigd om zonder onderscheid te worden gebruikt. Beiden waren oorspronkelijk kuitlengte om de enkel en kous te laten zien. Vervolgens werden ze door de tieners dichter bij de schoen gesneden en kregen ze riemen om ze op hun plaats te houden en kreuken te voorkomen als ze zaten.

Regency-rok met een eenvoudig vest met enkele rij knopen

Regency-rok met een eenvoudig vest met één rij knopen en stijgbeugelpantalons

Voor dagkleding werden deze stijgbeugels onder de schoen gedragen, maar bij avondjurken gingen ze onder de voet. Avondjurk pantalons en broeken waren over het algemeen van witte of zwarte kerseymere of kasjmier .

De sociale en economische betekenis van een wit overhemd

Over het algemeen waren dag- en avondhemden wit mousseline. Hoewel de keuze voor wit materiaal tegenwoordig misschien helemaal onopvallend lijkt, in de tijd van Beau Brummell, was het dragen van witte overhemden , vesten en halsdoeken was een subtiele indicatie van de rijkdom van een man. Om een ​​smetteloos uiterlijk te behouden in de vuile omstandigheden van het land of de stad, moesten deze gemakkelijk bevuilde kledingstukken vaak worden vervangen, wat betekende dat hoge witwaskosten alleen betaalbaar waren voor de rijken.

Avondhemdfronten waren geplooid en/of geplooid, vaak asymmetrisch. Halsbanden waren lang genoeg om boven de das te staan ​​en waren soms verstijfd. Eerst werden ze aan de overhemden vastgemaakt en in de jaren 1820 begon de afneembare kraag te verschijnen.

Regency-stropdassenvariëteiten

Beau Brummel draagt ​​een hoge das

Beau Brummell’s cravat

Das

Het Regency-halsdoek bestond uit ofwel een das of een voorraad .

Een das was een grote, meestal gesteven, vierkante of driehoek van linnen of zijde, gevouwen tot een band en om de nek gewikkeld. Soms werd het eerst om een ​​versteviging gewikkeld, een soort hoge leren halsband die vaak de hele nek omhulde. Er waren verschillende manieren om de stof te binden, afhankelijk van de formaliteit van de bijbehorende kleding. Tegen de jaren 1830 was het gebruikelijk om de avonddas in een strik te binden, hoewel de meest elegante stijl, de balzaal, er geen had.

Avondhemd met ruches en hoge kolf

Avondhemd met ruches en hoge kolf

Voorraad

Een voorraad was een gevormde band die aan de achterkant van de nek werd vastgemaakt met banden, een gesp of haak en een oog. Volgens De snit van herenkleding ze waren gemaakt van paardenhaar of buckram met leergebonden randen en waren bedekt met fluweel, satijn of zijde. Dit type halsdoek werd al lang door het leger gebruikt en werd in 1822 door koning George IV in de algemene samenleving geïntroduceerd.

De hele kunst van het kleden , een gids voor herenmode uit 1830, beschreef de Royal George-stijl van voorraad als zijnde samengesteld uit het rijkste zwarte Genua-fluweel en satijn en gebonden in een kleine gordiaanse knoop met korte brede uiteinden. Het was ook bekend als de Full Dress-voorraad omdat de twee andere stijlen - de Plain Bow (of Plain Beau) en de Military - niet geschikt werden geacht voor formele gelegenheden.

Kleur

Wit was de verplichte kleur voor alle avondjurken dassen gedurende deze tijd met de opmerkelijke uitzondering van het bewind van George IV toen zijn voorliefde voor zwart een precedent kreeg.

Schoeisel: pumps, laarzen en kousen

Dansposities onthullen ook de dansende pumps die door mannen in de Regency worden gedragen

Dansposities onthullen ook de dansende pumps die door mannen in de Regency worden gedragen

Pompen

Tijdens het Regency-tijdperk verschilde volledige jurk het meest van dagkleding doordat pumps werden gedragen in plaats van laarzen. Volgens Handboek van Engels kostuum in de achttiende eeuw Pumps werden oorspronkelijk gedragen door acrobaten en rennende lakeien (bedienden die naast of achter de koetsen van aristocraten renden) vanwege hun buigzaamheid, maar ze werden ook gedragen voor elegantie. Bij een beschrijving van dit type schoen omstreeks 1830 staat: De kledingschoen, in het algemeen genoemd Pompen en altijd gedragen voor een volledige jurk, was van Spaans leer, de zijkanten niet hoger dan 1 hoog en 1 over de teen. Vastgebonden met een kleine dubbele strik van breed lint. Beau Brummel werd geacht deze stijl van dunne schoenen voor avondkleding populair te hebben gemaakt.

Regentschap laarzen

Regency-laarzen waren vaak korter en een beetje slouchy

Laarzen

Volgens een Brits herenkledingtijdschrift uit 1836, gevernist laarzen (d.w.z. halve laarzen) had tegen die tijd de voorkeur gekregen met danspumps, hoewel deze trend blijkbaar niet bij iedereen in de smaak viel: een Amerikaans etiquetteboek dat in hetzelfde jaar werd gepubliceerd, waarschuwde streng dat degenen die op laarzen dansen, - en veel dwazen van de mode doen het -degraderen zichzelf en beledigen de samenleving.

Kousen

Of ze nu met een rijbroek of pantalon werden gedragen, kousen voor avondjurken waren wit of natuurlijk gekleurde zijde. Tegen de jaren 1820 werd zwarte zijde een populair alternatief.

Evolutie van de avondhoed

Regentschap heer in een bicorne hoed

Regentschap heer in een bicorne hoed

Hoed BH's of Bicorne

Aan het begin van de eeuw, de hoed arm was de enige hoed voor avondjurk. Ook bekend als a steek, het was een sikkelvormig hoofddeksel zoals het hoofddeksel dat beroemd werd door Napoleon, maar het was speciaal ontworpen als een opvouwbare hoed om onder de arm te dragen - vandaar de Franse naam armhoed. Volgens Handboek Engels Kostuum , het was ook bekend als an opera hoed (niet te verwarren met de latere opvouwbare hoge hoed met dezelfde naam) en tegenwoordig wordt het vaak een bicorne , een algemene term voor tweehoekige hoeden. Ongeacht de bijnaam, in Engeland was de hoed zwart en vaak omzoomd met veren en had soms een kwastje aan de twee toppen.

Antieke hoge hoed uit het begin van de 19e eeuw

Antieke hoge hoed uit het begin van de 19e eeuw

Hoge hoed

De chapeau-bh's werden al snel beperkt tot de extreme formaliteit van een hofjurk dankzij de uitvinding in 1812 van een opvouwbare versie van de ronde hoed die populair was als dagkleding. Met dit nieuwe apparaat konden heren hun hoge hoeden platdrukken zodat ze onder de stoel konden worden geplaatst bij het bijwonen van de opera of het theater, wat een populair tijdverdrijf 's avonds was.

Aanvankelijk alleen acceptabel voor informele avondevenementen, werden stijlen met hoge hoeden steeds populairder als volledig geklede kleding in de jaren 1820 met de komst in Engeland van de Fransen hoge hoed . De standaard hoge hoed was gemaakt van zwart zijde pluche (een stapel langer en minder dicht dan fluwelen stapel) of vilten beverbont, terwijl vroege opvouwbare versies over het algemeen van het eerste materiaal werden gemaakt.

Witte ongevoerde avondhandschoenen van lamssuède met knoop en groene contrasterende leren eigenaardigheden van Fort Belvedere-0346

Witte handschoenen maken sinds de Regency-periode deel uit van avondkleding, hoewel de etiquette om hen heen is veranderd

Kind en andere soorten handschoenen

Heren avond handschoenen waren meestal wit of buffkleurig geitenleer, een luxe materiaal dat als een tweede huid past. Het handschoenprotocol was vrij streng: ze moesten te allen tijde worden gedragen, behalve tijdens het avondeten. De uitzondering was net zo belangrijk als de regel volgens een etiquettegids uit 1836 die verklaarde dat niets belachelijker is dan in handschoenen te eten.

Regentschap Accessoires

Regency-avondjurk was nauwsluitende opsmuk die weinig aandacht besteedde aan de opslag van persoonlijke artefacten die veel voorkomen bij dagkleding. Een maagdelijk witte zakdoek van gazon- of cambrische mousseline met kanten rand zou waarschijnlijk in de binnenzakken van de staarten zijn gedragen, aangezien er geen zichtbare elders op de jas waren. Deze zakjes zouden ook discreet herenhandschoenen hebben vastgehouden toen hij ze uittrok voor het avondeten.

Een zakhorloge werd op dezelfde manier verborgen in een klein compartiment dat in de binnenste tailleband van de rijbroek of broek was genaaid. Het uurwerk was toegankelijk door middel van een fob, een bijgevoegde strook decoratieve ketting of stof die meestal werd verzwaard met een persoonlijk zegel. Behalve een occasionele dasspeld waren er zelden andere versieringen te zien als hemdknopen, manchetknopen en corsages waren nog niet in de mode.

De basis is gelegd

Hoewel Frankrijk in de negentiende eeuw de damesmode heeft gedomineerd, heeft de superieure vaardigheid van de Londense kleermakers Engelse herenkleding tot de standaard voor Europa en de Nieuwe Wereld gemaakt. Op het gebied van avondkleding bestond die standaard uit Beau Brummells 1801 zwart-wit kledingvoorschrift die de experimenten van de tussenliggende jaren had doorstaan ​​om de status-quo te worden tegen het einde van het Regency-tijdperk in 1837.

Willem IV van Engeland

Willem IV van Engeland

Met het doorgeven van de kroon van Willem IV aan zijn nicht Victoria, zou het Britse rijk een ongeëvenaard tijdperk van welvaart en conservatisme inluiden waarin Brummells avondmode zou evolueren tot een virtueel uniform in de hele westerse wereld.

Formele feiten en mythen

Formele feiten: formeel paardensport

Dressuurrok van Flying Changes

Dressuurrok van Flying Changes

De oorsprong van de slipjas te paard is duidelijk te zien in formele ruiterkleding, zoals de rok die wordt gedragen in dressuurwedstrijden en de scharlaken avondstaarten die worden gedragen om op ballen te jagen door rechthebbende leden van vossenjachtclubs.

Michael Skinner rode jachtrok 2000

Michael Skinner rode jachtrok 2000

Formele feiten: Edward Bulwer-Lytton

Edward Bulwer Lytton

Edward Bulwer Lytton

Ebony kleding werd steeds stijlvoller, mede dankzij Edward Bulwer-Lytton. De populaire auteur droeg zwart als een romantisch gebaar om te laten zien dat hij een 'verpest wezen' was volgens herenkledinghistoricus James Laver.

In zijn enorm succesvolle roman uit 1828 Pelham hij schreef dat om er goed uit te zien bij zwarte mensen, ze er goed uit moeten zien. Stylist Alan Flusser zegt dat de dandy's van de dag deze opmerking als een uitdaging beschouwden en de kleur aannamen om te bewijzen dat ze het waard waren.

Formele mythen: Top Hat Origins

Wing Collar, Single End Bow Tie, Marcella White Tie Shirt en Gilet met corsages, pochet en hoge hoed

Wing Collar, Single End Bow Tie, Marcella White Tie Shirt en Gilet met corsages, pochet en hoge hoed

Wikipedia wijst erop dat het populaire verhaal van een Engelse winkelier genaamd John Hetherington die voor het eerst de hoge hoed maakte en/of droeg en een rel in de straten van Londen veroorzaakte, geen feitelijke basis heeft.

What's in a Name?: Fob

Een herenhorloge werd gedragen in een verborgen zak, een fob genaamd, en de naam werd uiteindelijk geassocieerd met de decoratieve ketting of het lint dat aan het horloge was bevestigd.

Verken dit hoofdstuk: 3 Geschiedenis van zwarte stropdas en smoking

  1. 3.1 Regentschap Oorsprong van Black Tie – 1800
  2. 3.2 Regency Evolution (1800 – ’30) – Kleurrijke slipjas & das
  3. 3.3 Vroeg-Victoriaanse herenkleding: zwart domineert jaren 1840 - 1880
  4. 3.4 Laat Victoriaans dinerjasdebuut – jaren 1880
  5. 3.5 Volledige en informele avondjurk jaren 1890
  6. 3.6 Edwardiaanse smoking en zwarte stropdas – jaren 1900 – 1910
  7. 3.7 Jazz Age Tuxedo - jaren '20
  8. 3.8 Depressie tijdperk Black Tie – Gouden Eeuw van de Tuxedos uit de jaren 30
  9. 3.9 Naoorlogse Tuxedos & Black Tie - eind jaren 40 - begin jaren 50
  10. 3.10 Jet Age Tuxedos - eind jaren 50 - jaren 60
  11. 3.11 Tegencultuur zwarte stropdas smoking 1960 - 1970
  12. 3.12 Tuxedo Wedergeboorte – De Yuppie-jaren – 1970
  13. 3.13 Tuxedo Redux – De jaren 80 en 90
  14. 3.14 Zwarte stropdas uit het millenniumtijdperk – jaren 90 – 2000
  15. 3.15 Smokings in de jaren 2010
  16. 3.16 Toekomst van smokings en zwarte stropdas