Laat Victoriaans dinerjasdebuut – jaren 1880

Evolutie van de smoking uit 1880 Vroege smokings, 1898

Vroege smokings, 1898

Avondjurken zijn de juiste kleding, winter of zomer, bij alle gelegenheden na kaarslicht. Er zijn twee soorten avondkleding, formeel (of volledig zoals het soms vulgair wordt genoemd) en informeel.

De volledige vrijgezel (1896)

Etiquette uit de jaren 1880

De laatste twee decennia van de negentiende eeuw zagen de voortzetting van veel van de thema's van het vroegere Victoriaanse tijdperk. Vooral Engeland bleef de herenmode domineren en kledingvoorschriften werden steeds nauwkeuriger. Tegelijkertijd begonnen casual ontwikkelingen in dagkleding te kruipen in conservatieve avondkleding, wat het toneel vormde voor de two-tier kledingvoorschrift we weten het vandaag.

InhoudsopgaveUitbreidenInstorten
  1. Etiquette uit de jaren 1880
  2. Kledingvoorschriften: bepalen wat geschikt is voor ochtend en avond
  3. Avonduitzonderingen: verschillen in dresscode
  4. Het debuut van de Evening Lounge Jacket
  5. De Amerikaanse première van de Evening Lounge Jacket
  6. Dubbele identiteit: onderscheid tussen smoking en smoking
  7. Two-tier laat-victoriaanse etiquette: wat te dragen en waar te dragen?
  8. Formele feiten en kledingdecor

Kledingvoorschriften: bepalen wat geschikt is voor ochtend en avond

De verdeling van de sociale dag bleef even strikt als altijd: het etenstijd markeerde het einde van het ochtendspel en het begin van de avondformaliteiten. Bijgevolg werd van de beleefde samenleving verwacht dat ze zich voor het diner in avondkleding zou veranderen, zodat ze voorbereid konden zijn op elke functie die ze daarna zouden kunnen bijwonen.

Evenals voorheen was er geen avondjurk te zien vóór het avondmaal om zeven of acht uur. Gezien hoe vaak Amerikaanseetiquetteautoriteiten op deze regel hamerden, het lijkt erop dat hun landgenoten nog steeds niet konden begrijpen dat de enige formele kleding die acceptabel was voor daglicht was: ochtendjurk .

Zondagen bleven een uitzondering op de regel voor volledige kleding, aangezien de beleefde samenleving zich op deze avonden meer bescheiden kleedde. En het was nog steeds het beste om de gewoonte helemaal te vermijden bij groepen die het als een aanstellerij beschouwden. Dit omvatte de middenklasse, volgens een Brits handboek, die het vaak alleen als legitiem beschouwde voor speciale gelegenheden.

Een modebord uit New York (1899), met de afbeelding van een geklede jas, een ochtendjas en een loungepak - om te dragen zolang de zon schijnt.

Een modebord uit New York (1899), met de afbeelding van een geklede jas, een ochtendjas en een loungepak - te dragen zolang de zon schijnt.

Avonduitzonderingen: verschillen in dresscode

Nieuw voor Amerikaanse etiquettegidsen van de late negentiende eeuw was een vergoeding voor minder formele kleding wanneer dat van toepassing was. Volledige kleding bleef verplicht voor heren bij de meest formele avondaangelegenheden - bruiloften, de opera, theaterfeesten en formele diners - maar was nu optioneel voor sociale gesprekken, kleine bijeenkomsten en openbare amusement waar dames ervoor kozen om af te zien van volledige kleding. In deze laatste situaties was het acceptabel, zelfs gepast, om het voorbeeld van de vrouwen te volgen en in plaats daarvan te kiezen voor ochtendkleding.

Engelse adel was ook op zoek naar een informeel alternatief voor volledige kleding, maar was niet van plan om na kaarslicht in dagkleding te verschijnen. In plaats daarvan hebben ze de bestaande avondjurk aangepast door het meest onpraktische aspect te vervangen door een comfortabeler alternatief.

Een Amerikaanse kijk op avondjurk, ca. 1890. Het comfortabelere smokingjasje zou in sommige contexten al snel de rokkostuum verdringen.

Een Amerikaanse kijk op avondjurk, ca. 1890. Het comfortabelere smokingjasje zou in sommige contexten al snel de rokkostuum verdringen.

Het debuut van de Evening Lounge Jacket

Engelse oorsprong

Net zoals de slipjas was geëvolueerd van landrijkleding tot stadskleding en uiteindelijk tot formele avondkleding, zo begon ook zijn vervanger het leven te paard. Tijdens het Victoriaanse tijdperk werden Britten en Amerikanen actiever in openluchtrecreatie zoals schieten, paardrijden en wandelen, en ze hadden meer comfortabele kleding nodig voor hun nieuwe bezigheden. Als gevolg hiervan produceerden Engelse kleermakers in de jaren 1850 het korte loungejack (de voorloper van het huidige colbert ) om mannen meer bewegingsvrijheid te geven dan de lange geklede jassen en ochtendjassen die gewoonlijk overdag worden gedragen.

Uiteindelijk vond de lounge jacket zijn weg naar binnen als eenrokende jastoen landjonkers het van hetzelfde zachte fluweel lieten maken als hun kamerjassen, zodat het de geur kon absorberen van... sigaren die werden gerookt na het eten toen de dames met pensioen waren. Hierna, schrijft de schrijver van herenkleding Nicholas Antongiavanni, was het een kleine stap voor hen om te vragen dat het gemaakt zou worden van zwarte wol, met garnituur van de rok, zodat het waardig genoeg was om in de eetkamer te worden gedragen.

Dassen in april 1874 - let op de heer links in een zwarte stropdas-outfit met een kortere jas en een hoge hoed - zeer vergelijkbaar met het smokingjasje dat we in de jaren 1880 zouden leren kennen

Duitsland april 1874 – Let op de heer links in een zwarte stropdas-outfit met een kortere jas en een hoge hoed – zeer vergelijkbaar met het smokingjasje dat we in de jaren 1880 zouden leren kennen

De legitimiteit van het nieuwe eetkamerjack werd verzekerd toen het werd geadopteerd door de oudste zoon van koningin Victoria, de prins van Wales, die een voorliefde had voor elegante maar comfortabele kleding. In 1865 voorzag de legendarische Savile Row-kleermaker Henry Poole & Co. de 24-jarige toekomstige Edward VII van een vroeg prototype dat volgens hun website werd gedragen voor informele diners op zijn landgoed Sandringham. Volgens de originele grootboeken van het bedrijf bestelde de prins een blauw zijden smokingjasje en... broek van een bijpassende stof.

Een andere versie van de eerste ontmoeting van de prins met het rokkostuum-alternatief wordt aangeboden door herenkledinghistoricus Nicholas Storey:

Volgens Lord Dupplin was zijn voorvader de overleden Victoriaanse Lord Dupplin een goede vriend van de Prins van Wales en werd hij na één seizoen uitgenodigd aan boord van het Royal Yacht. Hij overlegde met de kleermaker Henry Poole over wat hij moest dragen en het resultaat was een vroege versie van het smokingjasje. Blijkbaar was hij er lichtjes over geribbeld - maar de Prins van Wales nam het volgende seizoen de stijl over voor informele evenementen en dus begon het natuurlijk aan te slaan.

Ongeacht hoe of wanneer de prins het avondjack ontdekte, we weten wel dat hij de gewoonte had om het in de zomer van 1886 te dragen, want dan wordt in de geschiedenis de kennismaking met een indrukwekkende Amerikaanse dinergast vastgelegd.

Materiaal en afwerkingen van de formele avondjurkjas + korte lengte van de informele loungejas voor overdag = de informele avondjurk lounge oftewel smokingjas

Materiaal en afwerkingen van de formele avondjurkjas + korte lengte van de informele loungejas voor overdag = de informele avondjurk lounge oftewel smokingjas

De Amerikaanse première van de Evening Lounge Jacket

Het enige bekende record van de export van het jack uit Engeland is een essay uit de archieven van Tuxedo Park over een zomerbezoek in 1886 aan dat land door twee van zijn inwoners, miljonair-koffiemakelaar James Brown Potter en zijn actrice-vrouw Cora. Toen de rokkenjager Prins van Wales op een bal aan het paar werd voorgesteld, was hij blijkbaar ingenomen met Cora's beroemde schoonheid en nodigde hij het paar uit voor een diner in Sandringham. Toen meneer Potter zijn gastheer om advies vroeg over wat hij voor zo'n gelegenheid moest dragen, verwees de prins hem naar zijn kleermakers Henry Poole & Co om een ​​kort avondjasje te laten passen. De heer Potter nam de innovatie vervolgens mee naar Tuxedo Park, een particuliere countryclub die een jaar eerder was opgericht door een groep prominente New Yorkers.

De smoking de daaropvolgende introductie tot de natie als geheel kan definitief worden herleid tot Tuxedo Park dankzij de populaire Amerikaanse naam, maar de details van de premier zijn al lang vertroebeld door kleermakerskennis. De verwarring komt voort uit een artikel uit 1886 in de Society-krant Town Topics waarin werd gemeld dat Griswold Lorillard, de zoon van een van de oprichters van Tuxedo Park, dat jaar naar het herfstbal van de rijke enclave kwam met een staartloze jurk en een vest van scharlaken satijn, op zoek naar de hele wereld als een koninklijke lakei. Volgens tweedehands bronnen die teruggaan tot ten minste de jaren dertig, werd de jasstijl vervolgens door de Society overgenomen als de populaire avondjas die we tegenwoordig kennen.

In feite is het artikel in Town Topics verkeerd geïnterpreteerd omdat de genoemde rok een historische verwijzing was naar de rok. Dientengevolge zou het verwijderen van de staarten van een jas die boven de taille is uitgesneden, van voren open wordt gedragen en strak zit, het equivalent hebben opgeleverd van een warboel die wordt gedragen door militaire officieren en bovengenoemde koninklijke dienaren. Het zou zeker niet hebben geleken op een smoking die onder de zitting is uitgesneden, ontworpen om aan de voorkant te worden dichtgeknoopt en losjes te zitten.

Het waargebeurde verhaal van het bredere debuut van het smokingjasje is te vinden in een ander essay in de archieven van Tuxedo Park. Volgens de laatst overgebleven oprichter van de club was de openbare introductie een ingehouden aangelegenheid die veel meer paste bij de aristocratische status van de jas:

Uiteindelijk, nadat ze het nieuwe jasje hadden gedragen voor een diner in Tuxedo, waren enkele van de eerste leden brutaal genoeg om het op een avond te dragen tijdens een vrijgezellendiner in Delmonico's, de enige plek in New York waar heren op dat moment in het openbaar dineerden. Onnodig te zeggen dat de andere diners bij Dell's verbaasd waren, en toen ze vroegen wat de mannen in korte jassen aan hadden, kregen ze te horen: Oh, dat is wat ze dragen tijdens het diner in smoking. Toen ze Tuxedo hoorden, begonnen de nieuwsgierige gasten het nieuwe jasje heel natuurlijk bij die naam te noemen.

Dubbele identiteit: onderscheid tussen smoking en smoking

Dat brengt ons bij een twistpunt voor zwarte stropdas puristen: de juiste naam. Ondanks meer dan een eeuw aandringen van etiquette- en kleermakersexperts dat smoking minder correct is dan smoking, is het een feit dat de laatste term pas een paar jaar na de vermeende bijnaam verscheen. In het bijzonder citeert de Oxford English Dictionary de eerste schriftelijke verwijzing naar smoking in de uitgave van Sartorial Arts Journal van augustus 1889, terwijl de eerste geregistreerde verschijning van smoking dateert uit de roman Gerard: of, The World, the Flesh and the Devil uit 1891. (Technisch gezien is de OED onjuist; het gebruik van een smoking dateert eigenlijk al uit 1844, maar het verwees oorspronkelijk naar een damesjas.)

De misvatting over de legitimiteit van de pakkende term komt waarschijnlijk voort uit het feit dat deze grotendeels werd overgenomen door het Amerikaanse grote publiek, terwijl de meer verfijnde dinernaam de voorkeur had van de Amerikaanse elite en, natuurlijk, de Britten.

Verschillende kledingstijlen in de jaren 1890, waaronder ochtendkleding, zwarte stropdas, witte stropdas, loungepakken en administratieve kleding. De nieuwe smokingstijl is te zien als tweede van links.

Verschillende kledingstijlen in de jaren 1890, waaronder ochtendkleding, zwarte stropdas, witte stropdas, loungepakken en administratieve kleding. De nieuwe smokingstijl is te zien als tweede van links.

Two-tier laat-victoriaanse etiquette: wat te dragen en waar te dragen?

Ongeacht de naam viel het nieuwe avondjack snel aan bij de modieuze hogere klassen en tegen het einde van de jaren 1880 verscheen het in fourniturenpublicaties en herenkledingcatalogi aan beide zijden van de Atlantische Oceaan. De groeiende populariteit van het kledingstuk volgden de bijbehorende regels voor waar en hoe het moest worden gedragen.

Gelegenheid

De kwestie van waar was redelijk gesneden en droog: alleen in de meest informele omgevingen. Zoals de vroege Britse naam al suggereerde, was de korte jurklounge een zeer informeel alternatief voor de rok, net zoals zijn voorouders overdag formeel inferieur waren aan de lange ochtendjas of geklede jas. Als zodanig had het aanvankelijk geen plaats in gemengd gezelschap waar vrouwen de hele avond gekleed waren en alleen geschikt waren om te socializen met andere mannen.

Maar kleermakersconventies veranderden al snel toen de middenklasse een duidelijk en casual gevoel voor mode ontwikkelde dankzij de beschikbaarheid van in massa geproduceerde kleding en de rage voor alles wat met atletisch te maken had. Of ze nu niet op de hoogte waren van de formele kledingregels of het gewoon niet kon schelen, de laat-Victoriaanse bourgeoisie brak ze routinematig totdat hun overtredingen de norm werden. Gelegenheidsspecifieke kleding werd minder gebruikelijk omdat het loungepak overdag de ochtendjurk verving en het nieuwe avondjasje steeds meer de rokkostuum toe-eigende. De trend is duidelijk in de Engelse gedragshandleiding Manners for Men uit 1897:

Het smokingjasje heeft de manteljas voor thuisgebruik en bij diners in huizen waar men een bekende gast is, grotendeels vervangen. Het wordt ook wel eens op het toneelstuk gezien, maar het zou onjuist zijn om het te dragen bij het begeleiden van dames. De etiquette is tegenwoordig lang niet meer zo streng als vroeger op het gebied van avondkleding in de kraampjes, privéboxen en kledingkring van de theaters. Ik denk dat dit eerder te betreuren is, maar de golf van democratie die is overstroomd samenleving heeft de laatste tijd zijn indruk achtergelaten, zowel in deze als in andere zaken.

Het boek The Complete Bachelor: Manners for Men uit 1896 vertelt een soortgelijk verhaal vanuit een Amerikaans perspectief:

De dinerjas. . . is het kenmerk van informaliteit. Vroeger werd het alleen gedragen bij de club en kleine vrijgezellendiners en bij gelegenheden wanneer dames niet aanwezig waren. Nu is het in de zomer in zwang bij hotelhops, kleine informele feestjes bij het toneelstuk, op bowlingfeesten, restaurantdiners en eigenlijk bij elke niet-formele gelegenheid.

Kleding

De uitleg van het dragen van een smoking was gebaseerd op de herkenning van twee verschillende categorieën voor avondjurken. Formele avondjurken werden gedefinieerd als een zwarte rok en broek, een zwart of wit vest, een witte vlinderdas, een wit overhemd, witte handschoenen en zwarte lakschoenen. In zowel Groot-Brittannië als Amerika was dit het enige avondtenue dat nu als volledige jurk kwalificeerde. Informele avondjurken verschilden van formele in het dragen van de smoking of smoking in plaats van de 'zwaluwstaart', legde The Complete Bachelor uit, en de vervanging van een zwarte zijde voor een witte stropdas. Daarnaast zijn Witte avondgilets en Tuxedo-jassen het daar niet mee eens; zwart is alleen toegestaan.

De essentie van de moderne White Tie en Black Tie was nu stevig verankerd. Of in ieder geval in gedragshandleidingen. In de praktijk zou het onderscheid tussen formele en informele avondkleding enige tijd vergen om de theorie in te halen.

Formele feiten en kledingdecor

Formele feiten: meester en dienaar

Livery Punch Cartoon februari 1891

1891 Punch-cartoon

Het gebruik van de slipjas in de livrei van kelners en bedienden veroorzaakte in de jaren 1880 veel verwarring. De vraag ontstond naar een radicaal herontwerp van avondkleding volgens historicus Brent Shannon . Als reactie hierop schreef een modejournalist in 1900 dat als een heer een heer is, niemand hem waarschijnlijk voor een ober zal aanzien, en als hij geen heer is, wat maakt het dan uit als de fout wordt gemaakt?

Henry Poole-grootboek uit 1865

Henry Poole-grootboek uit 1865

De originele grootboekinvoer van Henry Poole & Co voor het prototype van het smokingjasje van de prins is te zien in deze CBS Zondagmorgen verslag over de oorsprong van de smoking. Het record wordt ook weergegeven in het boek van Alan Flusser uit 2002 De man aankleden.

Jurk Decorum: The Smoking Jacket

Rokersjaspatroon uit 1868

1868 patroon voor smokingjasje van bruin fluweel met blauwe kasjmier bies.

De smoking jacket, geïntroduceerd rond 1850, was een jas met sjaalkraag, dubbele of enkele rij knopen die mannen ruilden met hun rokkostuum na het eten wanneer ze de dames verlieten voor drankjes en sigaren. Het jasje zorgde ervoor dat hun avondjas niet door as verbrandde en ook niet de geur van tabak absorbeerde die de vrouwen onsmakelijk vonden.

Formele feiten: de smoking is vernoemd naar een club

Tuxedo Park Tuxedo Club is de thuisbasis van het jaarlijkse herfstbal.

Tuxedo Park Tuxedo Club is de thuisbasis van het jaarlijkse herfstbal.

Het dorp Tuxedo Park dankt zijn naam aan een Indiaans woord dat volgens de meeste bronnen ofwel de plaats van de beer ofwel het helder stromende water betekent. Beer is de naam van een Indiaans opperhoofd dat de regio regeerde. Waarschijnlijk in verwijzing naar zijn geografische naamgenoot, werd het zelfstandig naamwoord smoking vanaf het begin in de late jaren 1880 tot de jaren 1930 met een hoofdletter geschreven.

Naast de vroege Engelse namen, werd de nieuwe jas ook bekend als een Monte Carlo op het vasteland (met name in de Franse Rivièra) en een smoking in Frankrijk en vele andere Europese landen, de laatste term getuigt van de oorsprong van de smokingjas van de jas.

Franstaligen uit Quebec geven de voorkeur aan de meer casual smoking.

1890 jongen dragen

jongen uit de jaren 1890 die formele kleding draagt'

Dress Decorum: Formele kleding voor jongeren

Volgens De complete bachelor, in 1896 werd het smokingjasje gedragen door jongens in de leeftijd van 12 tot 17 jaar, op dat moment werden ze als oud genoeg beschouwd om de toga virilis, ook wel de rokkostuum, aan te nemen.

Verken dit hoofdstuk: 3 Geschiedenis van zwarte stropdas en smoking

  1. 3.1 Regentschap Oorsprong van Black Tie – 1800
  2. 3.2 Regency Evolution (1800 – ’30) – Kleurrijke slipjas & das
  3. 3.3 Vroeg-Victoriaanse herenkleding: zwart domineert jaren 1840 - 1880
  4. 3.4 Laat Victoriaans dinerjasdebuut – jaren 1880
  5. 3.5 Volledige en informele avondjurk jaren 1890
  6. 3.6 Edwardiaanse smoking en zwarte stropdas – jaren 1900 – 1910
  7. 3.7 Jazz Age Tuxedo - jaren '20
  8. 3.8 Depressie tijdperk Black Tie – Gouden Eeuw van de Tuxedos uit de jaren 30
  9. 3.9 Naoorlogse Tuxedos & Black Tie - eind jaren 40 - begin jaren 50
  10. 3.10 Jet Age Tuxedos - eind jaren 50 - jaren 60
  11. 3.11 Tegencultuur zwarte stropdas smoking 1960 - 1970
  12. 3.12 Tuxedo Wedergeboorte – De Yuppie-jaren – 1970
  13. 3.13 Tuxedo Redux – De jaren 80 en 90
  14. 3.14 Zwarte stropdas uit het millenniumtijdperk – jaren 90 – 2000
  15. 3.15 Smokings in de jaren 2010
  16. 3.16 Toekomst van smokings en zwarte stropdas