Jazz Age Tuxedo - jaren '20

Jazz in de jaren 1920 Cover Jazz in de jaren 1920

Jazzband uit de jaren 20 met zwarte stropdas

Een smoking was vroeger het teken van extreme informaliteit in de avond. Een man zou het thuis kunnen aantrekken voor het avondeten en het kunnen verwisselen voor een jas als hij daarna naar de opera of een dansfeest ging. Nu is het een zo gewoon avondkledingstuk geworden dat, behalve bij de meeste ceremoniële gelegenheden, de meeste jonge mannen het gewoonlijk dragen. Vogue's Etiquetteboek (1925)

Vogue's Etiquetteboek (1925)

Een nieuwe standaard voor avondkleding

Mode uit het jazztijdperk

Mode uit het jazztijdperk

Gelegenheid

De nieuwe wereldorde die uit de Eerste Wereldoorlog voortkwam, was een jeugdige wereldorde die werd belichaamd door de innovatie en energie van de razend populaire Amerikaanse jazzmuziek. De rigide formaliteit van Edwardiaans avondentertainment en kleding werd een oorlogsslachtoffer aan beide zijden van de Atlantische Oceaan; bijgevolg werd het voorheen de rigueur rokkostuum slechts bestemd voor uiterst formele functies. In plaats daarvan heeft de smoking die eerder als te vulgair voor vrouwelijke gevoeligheden werd beschouwd, werd gepromoveerd tot de rol van standaard avondkleding. Zoals Emily Post in de eerste editie van 1922 van haar definitieve Etiquette-serie adviseerde, is de smoking van groter belang voor een man die het zich niet kan veroorloven om twee pakken avondkleding te krijgen. Het wordt elke avond en bijna overal gedragen, terwijl het rokkostuum alleen nodig is op bals, formele diners en in een doos bij de opera. Een jurkjas was ook verplicht voor avondbruiloften, omdat het dragen van dinerkleding in de kerk nog steeds als onbeschaamd werd beschouwd door de beleefde samenleving.

InhoudsopgaveUitbreidenInstorten
  1. Een nieuwe standaard voor avondkleding
  2. Roaring Twenties-stijl
  3. Rhapsody in Midnight Blue: een nieuwe kleur voor Black Tie
  4. Witte gilets voor Black Tie
  5. Rise of the Double-Breasted Dinnerjacks en Soft-Front-shirts
  6. Een decennium aan trends
  7. Dageraad van de Gouden Eeuw van herenkleding
  8. Formele feiten

Een Vogue-artikel waarin werd geklaagd over de achteruitgang van mannelijke elegantie, poneerde een aantal theorieën over de dominantie van de smoking door de smoking: de ongepastheid van formele kleding voor avonden in oorlogstijd, het gebrek aan geschiktheid van de jurkjas voor alle lichaamsbouw in vergelijking met de gelijkmakende eigenschappen van het smokingjasje , de (verkeerde) perceptie dat het meer moeite kostte om een ​​volledige jurk aan te trekken en de angst om als ouderwets bestempeld te worden. De daaruit voortvloeiende voorkeur voor de smoking ontmoedigde de auteur, die vond dat het minder formele jasje alle mannen zo'n eentonig en vermoeiend aspect gaf alsof het griffiers waren die gewoon hun jassen hadden verwisseld.

Avondoverjas, zwarte stropdas en witte stropdas in Duitsland herfst 1929 - let op de puntige DB-vestsluiting en hoge afneembare vleugelkragen

Avondoverjas, zwarte stropdas en witte stropdas in Duitsland herfst 1929 – let op de puntige DB-vestsluiting en hoge afneembare vleugelkragen

Dergelijke voorstanders van Edwardiaanse deftigheid vochten een verloren strijd. In feite werd het dragen van een avondrok ergens anders dan voorgeschreven als een faux pas beschouwd. Mensen van de sociale wereld worden verondersteld zich voor elkaar te kleden, niet voor de bevolking, zo verklaarde Vogue's Book of Etiquette in 1925. Dus wanneer in hun privé-operaboxen en orkestboxen zulke mensen onder vrienden waren en zich konden kleden alsof ze socializen op huis. In restaurants of theaters kunnen ze echter al dan niet uitsluitend onder hun leeftijdsgenoten zijn, daarom dicteerde hun goede smaak dat ze hun volledige opsmuk matigen om niet op te vallen. Overdressing in openbare plaatsen zoals restaurants, hotels, [en] steamers, wordt over het algemeen gedaan door mensen die alleen deze mogelijkheid hebben om zichzelf te exposeren.

Kleding

Ondanks de omkering van hun populariteit, is de classificatie van de jurkjas als formeel en de smoking als informeel bleef ongewijzigd. Interessant is echter dat het rokkostuum ook weer bekend werd als volledige jurk, een passende naam voor zijn nieuwe exclusieve status.

De regels voor bijbehorende accessoires bleven aanvankelijk ook hetzelfde. Een opvallende uitzondering was de hernieuwde vergoeding voor de wit vest te dragen met een smoking. Deze populaire praktijk van de vroege jaren, gecombineerd met een overeenkomstige voorkeur voor puntige revers in plaats van sjaalkragen, werd door historische autoriteiten gezien als een poging om de formaliteit van de volledig geklede outfit te geven aan de vervanging ervan.

Het protocol voor avondkleding nam vervolgens een beslist informele verschuiving naarmate het decennium vorderde, grotendeels dankzij een stijlvolle jonge prins van Wales die bekend staat als de twintigste-eeuwse Beau Brummell.

Roaring Twenties-stijl

David, Prins van Wales

De Prins van Wales in 1924

De Prins van Wales in 1924; hij zette veel modetrends voor mannen in het tijdperk

Na de dood van Edward VII in 1910 werkte zijn zoon George V ijverig om de formaliteit en discipline te herstellen die zijn vader aan het hof had laten vergaan. George's eigen erfgenaam deelde echter meer dan de naam van zijn grootvader (zie kader). De nieuwe prins van Wales genoot ook van de voorkeur van de oudere Edward voor kleermakersstijl en comfort boven benauwde traditie en vanaf de jaren 1920 zou het onberispelijke gevoel voor mode van deze non-conformist de herenkleding nog jarenlang beïnvloeden.

Door regelmatig te kiezen voor het smokingjasje boven de full-dress jas, speelden de toekomstige hertog van Windsor en zijn aristocratische vriendenkring een cruciale rol in de verheffing tot standaard avondkleding. De adoptie van de praktijk in de Verenigde Staten was toen slechts een kwestie van tijd, aangezien stijlbewuste Amerikanen in deze periode sterk werden beïnvloed door Britse trends. Talloze andere veranderingen in de avondmode volgden al snel toen de prins en andere Britse trendsetters vakkundig begonnen met het verbeteren van het comfort van formele kleding en het vergroten van de zwier.

Gestileerde Jazz Age Black Tie Tuxedo-outfit uit 1925

Gestileerde Jazz Age Black Tie Tuxedo-outfit uit 1925

Rhapsody in Midnight Blue: een nieuwe kleur voor Black Tie

Een van de eerste innovaties op het gebied van avondkleding waar de prins voor pleitte, was een alternatief voor de standaard zwarte tint. Middernachtblauw - een diep, zwartachtig blauw - was een passende gedempte tint voor formele kleding, maar leek donkerder en rijker dan zwart onder kunstlicht, omdat het niet de neiging had om een ​​groenachtige tint af te geven of stof te laten zien. De heropleving van deze mode uit het Regency-tijdperk was aanvankelijk beperkt tot geselecteerde Engelse aristocraten en dandy's, maar de populariteit van de kleur groeide gestaag in de jaren twintig, wat een voorbode was van zijn massale aantrekkingskracht in het volgende decennium.

Witte gilets voor Black Tie

In de jaren twintig werd het witte vest beschouwd als de meest formele kleur, omdat het, in tegenstelling tot zijn ebbenhouten tegenhanger, vaak moest worden gewassen en gesteven en daarom duurder was. Bijgevolg waren zwarte modellen niet langer een alternatief voor volledige kostuums, terwijl witte modellen steeds populairder werden bij smokings, vooral bij gelegenheden waar voorheen rokjassen nodig waren.

In april 1924 meldde Men's Wear dat de adoptie van de smoking en het witte vest door modeleiders als de Prince of Wales en Lord Mountbatten het algemeen aanvaard had in Londen en dat de helft van de vesten die werden waargenomen in een onderzoek naar informele avondjurken in Palm Beach waren van de ivoren variant.

Een stijlvolle mode voor het witte vest was de badmode met rechte taille die in 1921, een jaar na de herintroductie in Engeland, nieuw leven was ingeblazen in Amerika. Verkrijgbaar in modellen met enkele en dubbele rij knopen, het was populair bij zowel informele als formele avondjurken omdat de hoge taille en het ontbreken van punten beter geschikt waren voor de hoogte en volheid van de nieuwe jurk. broek stijl.

Een paar jaar later won een andere gilet-innovatie snel aan populariteit: het rugloze model. Nog een andere bijdrage van Zijne Koninklijke Hoogheid, dit ontwerp verving de volledige achterkant van het vest met slechts twee kleine bandjes die de voorkant op zijn plaats hielden, waardoor het vest veel minder lichaamswarmte vasthoudt en het bijzonder ideaal maakt voor tropische klimaten.

Vintage avondkleding zwarte stropdas en witte stropdas met avondoverjassen 1920

Vintage avondkleding zwarte stropdas en witte stropdas met avondoverjassen 1920

Rise of the Double-Breasted Dinnerjacks en Soft-Front-shirts

In 1928 veroordeelde de prins van Wales publiekelijk het gekookte hemd van zijn voorouders en uit twee Men's Wear-enquêtes uit dat jaar bleek dat Amerikaanse mannen het sentiment leken te delen. Het tijdschrift meldde dat terwijl de meeste mannen de voorkeur bleven geven aan vleugelkragen en overhemden met stijve boezem bij hun smoking, sommige van de jongere generaties negligéshirts met zachte kraag waren gaan dragen. De redacteuren van het tijdschrift scholden uit dat Deze stijl de kwintessens van informaliteit weerspiegelt, sterker nog, deze mannen konden nauwelijks een radicalere stijl aannemen en toch 'fatsoenlijk' gekleed zijn.

De redactie wees erop dat deze trend weg van de traditionele formaliteit nog eens extra werd benadrukt door de toenemende populariteit van double-breasted smokings, een Amerikaanse uitvinding die rond de eeuwwisseling voor het eerst opdook en die meestal zonder vest werd gedragen. Etiquette-auteurs waren even afkeurend en vertelden hun eigen lezers dat de geschiktheid van zowel het nieuwe jasje als de zachte of geplooide overhemden strikt beperkt was tot zomeravonden en andere even informele gelegenheden.

Die Deutsche Elite jaren

Die Deutsche Elite 1920s - let op de bontkraag links en zijden revers aan de rechterkant - alle mannen dragen captoe-schoenen en je kunt een DB smoking zien met gekerfde revers en een Tautz-revers

Kleine mode-ontwikkelingen die van toepassing waren op zowel informele als formele avondjurken in de jaren twintig waren onder meer gedurfde vleugels op overhemdkragen, bredere vlinderdassen , het verschijnen van knopen die bij revers passen (hoewel sommige etiquettebronnen alleen botknopen op de rok accepteerden) en een toenemende voorkeur voor veterschoenen in plaats van pumps of knoopschoenen.

Met betrekking tot een volledige jurk, werd de voorkant van de rok korter gesneden om plaats te bieden aan een hogere broek die ofwel twee smalle vlechten kon hebben zoals eerder of een brede vlecht (in tegenstelling tot een optionele smalle vlecht op een dinerbroek). Sommige welgestelde mannen bleven hemdboezems, vesten en vlinderdassen van bijpassend piqué dragen, hoewel de hoge kosten van deze op maat gemaakte sets hun populariteit beperkten.

Wat het smokingjasje betreft, het begon met een schakelsluiting (een knoopsgat aan weerszijden van de voorkant van het jasje, vastgemaakt door een manchetknoopachtig accessoire dat een jasschakel of schakelknop wordt genoemd) en werd nu meestal dichtgeknoopt. De toevoeging van een borstzak in dit decennium leidde tot het debuut van het formele pochet. In die tijd verscheen ook een nieuwe kijk op een oud Victoriaans accessoire, een buikband. Een uitgave van Herenkleding uit 1928 legde de lezers uit dat dit een zwarte zijden sjerp was die op warme avonden als vervanging voor het vest werd gebruikt. Hoewel het in dat jaar misschien wat meer acceptatie kreeg bij het modieuze Palm Beach-publiek, zou het tot het volgende decennium grotendeels aan de zijlijn blijven.

Avondoverjas, zwarte stropdas en witte stropdas in Duitsland herfst 1929 - let op de puntige DB-vestsluiting en hoge afneembare vleugelkragen

Avondoverjas, zwarte stropdas en witte stropdas in Duitsland herfst 1929 – let op de puntige DB-vestsluiting en hoge afneembare vleugelkragen

Dageraad van de Gouden Eeuw van herenkleding

De beweging naar informele variaties die in de jaren twintig werd geïntroduceerd, zou in het volgende decennium voor meer comfort, variatie en stijl zorgen en de smoking zou bij een breder publiek dan ooit tevoren aan populariteit winnen. Tegelijkertijd zou de volledige jurk een deel van de formele traditie terugwinnen die het tijdens de oorlog had verloren. Avondkleding stond op het punt zijn grootste tijdperk in de moderne geschiedenis in te gaan.

Avond overjas variaties voor witte stropdas 2500

Avondoverjasvariaties voor witte stropdas - 1905

Formele feiten

Overjassen of capes waren nog steeds verplicht voor White Tie in de jaren 1920

Capes waren een goed alternatief voor een raglan-avondjas - Let op de gestreepte smoking met schuine zakken aan de linkerkant

Capes waren een goed alternatief voor een raglan-avondjas - Let op de gestreepte smoking met schuine zakken aan de linkerkant - 1900

De etiquette van de jaren 1920 vereiste dat een overjas altijd met een volledige jurk werd gedragen. Een typische avondoverjas was in eerdere decennia typisch single-breasted met een verborgen gulp en soms met raglanmouwen. De revers waren nu vaak met zijde bekleed. Soms werd in plaats daarvan een contrasterende fluwelen kraag gebruikt.

  • Nog een voorbeeld van een avondoverjas uit 1929 met sjaalkraag

    Nog een voorbeeld van een avondoverjas uit 1929 met sjaalkraag

  • Duitse avondjas met dubbele rij knopen, piekrevers met zijden beklede revers en boutonniere-optie -1929

    Duitse avondjas met dubbele rij knopen, piekrevers met zijde-gezicht en boutonniere-optie -1929

Tegen de jaren twintig experimenteerden mannen met dubbele rij-overjassen of sjaalkragen, maar de populariteit nam tegen die tijd enigszins af en jonge mannen zouden de overjas met witte stropdas overslaan.

Voor black tie waren overjassen in de jaren twintig niet meer verplicht.

Originele Tuxedo Rag

Jazz in de jaren 1920

Jazz in de jaren 1920

De formele kleding van een jazzband uit de jaren 1920 was de inspiratie voor hun naam, The Original Tuxedo Jazz Orchestra, evenals een van hun aanstekelijke deuntjes, The Original Tuxedo Rag.

Stijliconen uit de jaren 1920

De jonge prins van Wales draagt ​​een witte stropdas met versieringen en een vestketting - let op de hoge vleugelkraag

De jonge prins van Wales met een witte stropdas met versieringen en een vestketting – let op de hoge vleugelkraag

David, Prins van Wales

De Prins van Wales was destijds waarschijnlijk de meest gefotografeerde persoon ter wereld. Zijn gevoel voor mode en stijl beïnvloedde zijn generatie. Zijn volledige naam was Edward Albert Christian George Andrew Patrick David Windsor, maar hij ging door met David totdat hij Edward VIII werd in 1936. David was geen fan van de stijve witte stropdas-outfits en gaf de voorkeur aan zachtere, comfortabelere zwarte stropdas. Hij droeg ook liever een ochtendjas in plaats van een geklede jas.

Over het algemeen was hij een kracht voor meer casual, comfortabele herenkleding, maar gezien de formaliteit van een smoking en ochtendjas vandaag, wordt het duidelijk dat verandering vaak incrementeel is in plaats van radicaal.

Jack Buchanan in witte stropdas

Jack Buchanon en Fred Astaire in witte stropdas

Jack Buchanan

Jack Buchanan was een andere Britse mode-buitenbeentje. Hij was een ster van toneel en scherm in het Verenigd Koninkrijk en in de Verenigde Staten en wordt gecrediteerd voor de introductie van het double-breasted smokingjasje in Engeland.

Goed geschikt: perfectie of niets

Gidsen voor etiquette uit die tijd waarschuwden dat, tenzij een rokkostuum perfect was qua pasvorm, snit en materiaal, het beter was om er helemaal geen te dragen.

Originele Tuxedo Rag

Jazz in de jaren 1920

De formele kleding van een jazzband uit de jaren 1920 was de inspiratie voor hun naam, The Original Tuxedo Jazz Orchestra, evenals een van hun aanstekelijke deuntjes, The Original Tuxedo Rag.

1928 Notch Lapel smoking met grijze homburg hoed

1928 Notch Lapel smoking met grijze homburg hoed

De ingekeepte revers

Getande revers ( stap kraag in het VK) was sinds het begin van de twintigste eeuw verkrijgbaar op smokings, maar werd zelden goedgekeurd door tijdschriften over herenkleding, genegeerd door etiquetteboeken en over het algemeen gemeden door best geklede mannen volgens talrijke Herenkleding enquêtes. Ze verdwenen vrijwel allemaal na 1930 en kwamen pas in de jaren zestig weer tevoorschijn.

Verken dit hoofdstuk: 3 Geschiedenis van zwarte stropdas en smoking

  1. 3.1 Regentschap Oorsprong van Black Tie – 1800
  2. 3.2 Regency Evolution (1800 – ’30) – Kleurrijke slipjas & das
  3. 3.3 Vroeg-Victoriaanse herenkleding: zwart domineert jaren 1840 - 1880
  4. 3.4 Laat Victoriaans dinerjasdebuut – jaren 1880
  5. 3.5 Volledige en informele avondjurk jaren 1890
  6. 3.6 Edwardiaanse smoking en zwarte stropdas – jaren 1900 – 1910
  7. 3.7 Jazz Age Tuxedo - jaren '20
  8. 3.8 Depressie tijdperk Black Tie – Gouden Eeuw van de Tuxedos uit de jaren 30
  9. 3.9 Naoorlogse Tuxedos & Black Tie - eind jaren 40 - begin jaren 50
  10. 3.10 Jet Age Tuxedos - eind jaren 50 - jaren 60
  11. 3.11 Tegencultuur zwarte stropdas smoking 1960 - 1970
  12. 3.12 Tuxedo Wedergeboorte – De Yuppie-jaren – 1970
  13. 3.13 Tuxedo Redux – De jaren 80 en 90
  14. 3.14 Zwarte stropdas uit het millenniumtijdperk – jaren 90 – 2000
  15. 3.15 Smokings in de jaren 2010
  16. 3.16 Toekomst van smokings en zwarte stropdas