Gary Cooper – Gentleman of Style

Gary Cooper Gentleman of Style1

Op 7 mei 1901 bevallen een prominente advocaat genaamd Charles en zijn vrouw Alice in een klein huis in Helena, Montana, van een zoon met de naam Frank James Cooper. Ze wisten niet dat hun zoon Frank zou uitgroeien tot een van de beste acteurs om het scherm te sieren en zijn koers in de geschiedenis zou uitstippelen als een van Hollywood's meest dappere en stijlvolle hoofdrolspelers.

InhoudsopgaveUitbreidenInstorten
  1. De vroege jaren
  2. Een introductie tot Hollywood
  3. Frank wordt Gary
  4. Een leidende man
  5. Stuwkracht in ballingschap
  6. Keer terug naar het grote scherm
  7. Zijn relaties en smerige zaken
  8. Op geleende tijd
  9. De stijl van Gary Cooper
  10. Conclusie

De vroege jaren

Zijn ouders, beide Engelse immigranten, waren toegewijde ouders, met Alice als thuisblijfmoeder en Charles die werkte om het gezin comfortabel te houden. In 1906 besloot Charles om een ​​boerderij van 600 hectare te kopen, bekend als Seven-Bar-Nine, waar Frank en zijn oudere broer Arthur hun dagen zouden doorbrengen met leren jagen, vissen en paardrijden.

Vanwege hun Britse afkomst wilden zowel Alice als Charles dat hun kinderen goed Engels onderwijs kregen, dus in de zomer van 1909 vergezelde Alice de jongens naar Engeland, waar ze werden ingeschreven aan de prestigieuze Dunstable Grammar School in Bedfordshire. Cooper was een behoorlijk geleerde en studeerde daar van 1910 tot 1912, waarbij hij Latijn en Frans en Engelse geschiedenis studeerde. Ondanks dat hij een Amerikaan was, slaagde Cooper erin zich met succes aan te passen aan de rigide discipline van de Engelse schoolsystemen en de juiste etiquette en sociale genaden te leren. Na zijn succesvolle afronding van zijn vormsellessen in 1911, werd Cooper op 3 december van dat jaar in de Anglicaanse kerk gedoopt. Toen de zomer in 1912 aanbrak, werden de jongens door Alice terug naar de Verenigde Staten geëscorteerd en Cooper hervatte zijn opleiding op de Johnson Grammar School in hun geboorteplaats Helena.

Een van de handelsmerken van Cooper was zijn nogal stijve en uitgebalanceerde veerpoot, iets dat werd veroorzaakt door een auto-ongeluk waarbij hij een gewonde heup opliep. Op verzoek van zijn artsen keerde hij terug naar de boerderij van zijn familie in de overtuiging dat paardrijden zou helpen om zijn kwalen te genezen.

Ondanks dat hij een redelijk goede student was en van zijn studie genoot, gaf Cooper zijn studie op en verliet in 1918 de school om zijn familie te helpen vee te fokken op hun ranch. Het jaar daarop werkte hij fulltime als cowboy voordat zijn vader regelde dat hij eind 1919 weer naar school zou gaan en zijn opleiding zou hervatten. In plaats van terug te keren naar Helena voor zijn studie, ging Cooper naar de Gallatin County High School in Bozeman, Montana, waar een leraar Engels genaamd Ida Davis hem aanmoedigde om betrokken te raken bij de dramatische kunsten. Cooper, die haar altijd veel dank verschuldigd was, merkte eens op dat zij de vrouw was die er gedeeltelijk verantwoordelijk voor was dat ik het cowboyen opgaf en naar de universiteit ging.

  • Gary Cooper in een wollen jasje en bedrukte zijden sjaal

    Gary Cooper in een wollen jasje en bedrukte zijden sjaal

  • Gary Cooper draagt ​​een visgraatpak en een grijze trui met V-hals en vlinderdas

    Gary Cooper draagt ​​een visgraatpak en een grijze trui met V-hals en vlinderdas

  • Gary Cooper en een hond met een vest en een wit overhemd met knoopsluiting en stropdas

    Gary Cooper en een hond met een vest en een wit overhemd met knoopsluiting en stropdas

In de lente van 1920 zat Cooper nog op de middelbare school, maar volgde hij drie keuzevakken voor kunst aan het nabijgelegen Montana Agricultural College. Twee jaar later schreef hij zich voltijds in aan het Grinnell College in Iowa, waar hij zijn kunstopleiding voortzette.

Een ding dat nogal ironisch is, is dat ondanks dat Cooper het academisch behoorlijk goed deed, hij niet werd toegelaten tot de toneelclub van de school. Ondanks deze afwijzing bleef hij kunst studeren en veel van zijn tekeningen waren te zien in de slaapzalen waar hij werd benoemd tot kunstredacteur voor het jaarboek.

Cooper zette zijn liefde voor kunst voort en stopte vrij plotseling met studeren in 1924, bracht een maand door in Chicago als kunstenaar voordat hij terugkeerde naar Helena, waar hij met succes redactionele cartoons verkocht aan hun lokale krant, de Independent.

Naast het beheer van de veeboerderij en het werken als een prominente advocaat, was Coopers vader behoorlijk succesvol, aangezien hij werd gekozen op de bank van het Hooggerechtshof van Montana waar hij tot 1924 diende, voordat hij met Alice naar Los Angeles verhuisde om de landgoederen van twee nauwe familieleden. Cooper luisterde altijd naar de verzoeken van zijn vader en voegde zich in 1924 bij zijn ouders in Los Angeles voor Thanksgiving. Nadat hij in een breed scala van lage lonen en uitzichtloze banen had gewerkt, ontmoette Cooper twee goede vrienden uit Montana, Jim Galeen en Jim Calloway. Beide mannen werkten als filmfiguranten en stuntmannen in low-budget westernfilms op Poverty Row. Op verzoek van Cooper stelden ze hem voor aan een andere cowboy uit Montana, Jay Slim Talbot genaamd, die Cooper meenam naar een castingdirector.

Een introductie tot Hollywood

Aanvankelijk was het enige doel van Cooper om genoeg geld te verdienen zodat hij zou kunnen terugkeren naar de universiteit en opnieuw kunst zou kunnen studeren. Hij beschouwde het extra werk als gemakkelijk geld, stemde ermee in en verdiende vijf dollar voor elke dag dat hij werkte, met risicobetaling wanneer hij als stuntrijder werkte.

Met dit werk begon Cooper begin 1925 zijn illustere filmcarrière als figurant in stomme films als The Thundering Herd en Wild Horse Mesa. Na zijn succes als filmfigurant in die rollen, kreeg hij meteen verder werk in Riders of the Purple Sage, The Lucky Horseshoe en The Trail Rider met Buck Jones in de hoofdrol. Ondanks zijn vaardigheid als stuntrijder, waardoor hij vast werk kon krijgen, vond Cooper het stuntwerk zwaar en wreed, wat vaak resulteerde in verwondingen voor hem en de paarden.

Desalniettemin genoot Cooper van de glitter en glamour van het filmmaken en werd hij geïnspireerd om een ​​echte acteur te worden. Hij gebruikte het geld dat hij aanvankelijk spaarde voor de kunstacademie en betaalde voor een screentest naast het inhuren van castingdirecteur Nan Collins om als zijn agent te werken.

  • Audrey Hepburn en Gary Cooper in witte stropdas, 30 november 1956, Parijs.

    Audrey Hepburn en Gary Cooper in witte stropdas, 30 november 1956, Parijs.

  • Gary Cooper Prince of Wales geruit SB-pak met geplooide broek en witte pochet

    Gary Cooper Prince of Wales geruit SB-pak met geplooide broek en witte pochet

Frank wordt Gary

In die tijd waren er andere acteurs die de naam Frank Cooper droegen. Collins adviseerde Cooper zijn voornaam te veranderen in Gary, die vernoemd was naar haar geboorteplaats Gary, Indiana. Er wordt gezegd dat Cooper meteen dol was op de naam en vond dat het een mooie mannelijke klank had. Vanaf dat moment zou hij alleen bekend staan ​​als Gary Cooper.

Met zijn nieuwe naam en een talentagent op sleeptouw begon Cooper een aantal niet-westerse films in de wacht te slepen, zoals The Eagle, Ben-Hur en The Johnstown Flood. Van daaruit begon hij meer werk te ontvangen, dit keer leidde dit tot gecrediteerde rollen die aanzienlijk meer schermtijd boden dan hij gewend was toen hij als figurant werkte. In bijrollen kreeg hij vrij grote rollen in films als Tricks en de korte film Lightnin’ Wins. Nu een speelfilmacteur, begon Cooper al snel de interesse te wekken van enkele van de grote filmstudio's in Hollywood. Op 1 juni 1926 tekende Cooper een contract met Samuel Goldwyn Productions waar hij vijftig dollar per week verdiende.

Dit leidde tot de eerste grote rol in The Winning of Barbara Worth, waar hij cowboy Abe Lee speelde naast costars Ronald Colman en Vilma Bánky. Aangezien Cooper is opgegroeid op een werkende veeboerderij, gaf zijn ervaring als een echte cowboy zijn optreden onmiddellijk geloofwaardigheid en een instinctieve authenticiteit. Toen de film op 14 oktober in première ging, was het een groot kassucces.

Critici begonnen onze Cooper te singles en noemden hem een ​​dynamische nieuwe persoonlijkheid en een toekomstige ster van toneel en scherm. Goldwyn haastte zich onmiddellijk om Cooper een langetermijncontract aan te bieden, maar hij zag af van een betere deal. Het is in die tijd dat een naam genaamd Jesse L. Lasky Cooper een vijfjarig contract aanbood bij Paramount Pictures, waar hij een indrukwekkende $ 175 per week verdiende. Nadat hij zijn waarde bij Paramount had bewezen, raakte Cooper bevriend met filmster Clara Bow, die hem hielp spraakmakende rollen te krijgen in Wings en Children of Divorce. Nadat Wings de Academy Award voor Beste Film won, ontving Cooper zijn eerste hoofdrollen in Nevada en Arizona Bound.

  • Gary Cooper in een visgraatpak met grijs DB-vest en gestreepte stropdas

    Gary Cooper in een visgraatpak met grijs DB-vest en gestreepte stropdas

  • Gary Cooper 1937 - door William Walling Jr. - let op de lengte van de das

    Gary Cooper 1937 - door William Walling Jr. - let op de lengte van de das

Een leidende man

Toen hij zag hoe fans zich aangetrokken voelden tot Cooper, koppelde Paramount hem aan de jonge en mooie Fay Wray voor The Legion of the Condemned en The First Kiss, waar ze werden gepromoot als glorieuze jonge geliefden. Helaas hadden Cooper en Wray heel weinig chemie op het scherm en kon het publiek het zien. Ondanks die tegenslag beschouwde Cooper elk deel als een leerervaring en besteedde hij veel van zijn vrije tijd aan het verbeteren van zijn vaardigheden als acteur. Zijn populariteit bleef gestaag groeien en al snel vielen vrouwelijke fans hem aan, waardoor hij een sekssymbool werd in heel Amerika.

Cooper begon elke week duizenden brieven van fans te ontvangen en merkte zijn aantrekkingskracht op bij jonge, vrouwelijke bioscoopbezoekers.

In 1929 was Cooper een van de meest populaire filmsterren in Hollywood, wat resulteerde in de release van zijn eerste geluidsfilm, The Virginian met in de hoofdrol Walter Huston. In tegenstelling tot veel van de stomme filmacteurs, kon Cooper zich op natuurlijke wijze aanpassen aan geluidsbeelden en het publiek hield van zijn diepe, lijzige stem. Toen de jaren dertig toesloegen, castte Paramount Cooper in een aantal westerns en oorlogsfilms waar hij schitterde voordat hij het jaar afsloot met twee niet-succesvolle films. Cooper zou hebben geloofd dat het directe gevolg van hun slechte kijkcijfers gedeeltelijk te wijten was aan zijn uitputting en slechte gezondheid na het maken van tien films in slechts twee korte jaren. Hij was geestelijk en lichamelijk uitgeput en leed aan bloedarmoede en geelzucht. Hij was dertig pond afgevallen en voelde zich geïsoleerd en depressief vanwege zijn plotselinge roem en immense rijkdom. In het voorjaar van 1931 besloot Cooper Hollywood te verlaten en ging hij op avontuur, zeilend naar Algiers en vervolgens naar Italië, waar hij het volgende jaar verbleef.

Cooper, Gary (Man of the West) in een leren vest en een overhemd met knopen en een hoed

Cooper, Gary (Man of the West) in een leren vest en een overhemd met knopen en een hoed

Stuwkracht in ballingschap

Terwijl hij in Italië woonde, nam hij zijn intrek bij gravin Dorothy di Frasso in de Villa Madama in Rome, waar hij alles leerde over gastronomie en goede wijn. De gravin leerde hem ook Italiaans en Frans te lezen en te socializen met de meest vooraanstaande aristocraten van Europa. Hij bracht het jaar door met het bezoeken van kunstmusea en galerieën en ging zelfs op jachtsafari van tien weken op zoek naar groot en exotisch wild op de hellingen van Mount Kenya in Nairobi. Gedurende de tien weken slaagde Cooper erin om met succes meer dan zestig kills over te nemen, waaronder twee leeuwen, een neushoorn en veel antilopen. Hij genoot enorm van zijn ervaring en raakte intens geïnteresseerd in de wildernis. Na zijn terugkeer in Europa vergezelde hij de gravin op een cruise over de Middellandse Zee langs de Franse en Italiaanse Rivièra. Nu terug in goede gezondheid en geestelijk verjongd, keerde Cooper terug uit ballingschap en ging terug naar Hollywood, waar hij onderhandelde over een nieuw contract met Paramount voor twee films per jaar tegen een salaris van vierduizend dollar per week met goedkeuring van de regisseur en het script.

Keer terug naar het grote scherm

1932 was een succesvol jaar voor Cooper, die speelde in Devil and the Deep en A Farewell to Arms van Ernest Hemingway. Hij werd geprezen door de critici voor zijn intense en emotionele optreden en hij werd gecrediteerd met het maken van de meest succesvolle foto's van het jaar.

Cooper bleef acteren in verschillende films en waagde zich zelfs aan komische rollen die hem lof opleverden omdat hij zo'n veelzijdige acteur was.

Ondanks dat hij in 1934 werd uitgeleend aan MGM voor Operator 13, die in de kassa werd gebombardeerd, keerde Cooper terug naar Paramount, waar hij verscheen in zeven succesvolle films van regisseur Henry Hathaway, die hem de beste acteur van allemaal noemde.

In 1936 speelde Cooper in de films Desire en Mr. Deeds Goes to Town, die lovende kritieken kregen en grote successen waren aan de kassa. Cooper vervolgde zijn fantastische carrièrepad en betrad opnieuw het westerse filmgenre. Zijn films werden zulke onwankelbare successen dat Cooper in 1939 de best verdienende acteur ter wereld was met een jaarsalaris van $ 482.819. De volgende jaren waren Coopers het meest succesvol en hij werd heel kieskeurig over de films waarin hij betrokken wilde zijn. In slechts een korte tijd, aan het begin van de jaren veertig, speelde Cooper in vijf veelgeprezen en succesvolle films waarvan hij geloofde dat ze voorbeelden waren van zijn mooiste werk.

Toen de Tweede Wereldoorlog begon, werd Cooper vanwege zijn leeftijd en gezondheid niet opgeroepen voor het leger, maar bood hij zich vrijwillig aan om het moreel op te krikken door de troepen te vermaken. In 1943 bracht hij die zomer een groot deel van zijn tijd door met het bezoeken van militaire ziekenhuizen in San Diego en het serveren van eten aan militairen in de Hollywood Canteen.

Tegen het midden van de jaren vijftig begon Cooper zijn leeftijd te tonen. Hij leed aan veel gezondheidsproblemen, waaronder woedende zweren, een ernstige schouderblessure door metalen fragmenten tijdens het filmen van Blowing Wild en zijn nu opnieuw geblesseerde heup nadat hij van een paard was gevallen. Bovendien leed hij veel ongevallen, waaronder ernstige brandwonden. Ondanks zijn aanhoudende gezondheidsproblemen en meerdere operaties voor zweren en hernia's, zette Cooper zijn werk in actiefilms tot het einde van de jaren vijftig voort.

Zijn relaties en smerige zaken

Cooper stond bekend als een ladies man, hij had affaires met veel van Hollywood's leidende dames en met de getrouwde gravin tijdens zijn reizen naar Italië. Ondanks deze losse relaties werd hij verliefd op de 20-jarige New Yorkse debutante Veronica Balfe. Het huwelijk had een diepe impact op Cooper, die zijn indiscreties in het verleden achterliet en trouw en toegewijd was aan zijn vrouw.

Op 15 september 1937 beviel Veronica van hun dochter Maria, waardoor Cooper voor het eerst vader werd. Hij was een geduldige en toegewijde vader die aanhankelijk en liefdevol was en ervoor zorgde dat hij er was voor al haar grote prestaties, waaronder de eerste keer dat ze fietste, haar leerde spelen tennis , om te skiën en natuurlijk om paard te rijden. Als gezin brachten ze veel van hun tijd samen door en genoten ze tijdens de herfst- en wintermaanden van vakanties in Sun Valley, Idaho. De zomers werden doorgebracht in Southampton in het landhuis van Veronica's ouders en de rest van het jaar was gevuld met korte reizen naar Europa.

Ondanks Coopers trouw aan zijn vrouw, begon hij in de zomer van 1942 een affaire met Ingrid Bergman tijdens de opnames van For Whom the Bell Tolls. Toen, in 1948, begon Cooper een serieuze, maar discrete liefdesaffaire met Patricia Neal. Al snel werd het echter algemeen bekend in het grootste deel van Hollywood. Na te zijn geconfronteerd met Veronica, gaf Cooper toe dat hij zijn indiscreties had begaan en bekende hij dat hij verliefd was op Neal. Eind 1950 werd Neal zwanger, maar Cooper regelde een abortus om een ​​publiek schandaal te voorkomen.

In 1951 verliet Veronica Cooper en werd wettelijk gescheiden door de volgende twee jaar. In november 1953 verzoenden ze zich en Cooper verhuisde terug naar het ouderlijk huis.

  • Gary Cooper

    Gary Cooper's jaren 40 met een tweed jasje en gebreide stropdas en grijze broek

  • Gary Cooper in een tweed jas met vensterruit

    Gary Cooper in een tweed jas met vensterruit

Op geleende tijd

De rest van de jaren vijftig werd besteed aan het maken van films en het herstellen van de schade die zijn familie aanrichtte. Tegen het einde van de jaren vijftig werd bij Cooper prostaatkanker vastgesteld en in april 1960 onderging hij een operatie nadat artsen hadden vastgesteld dat het in zijn dikke darm was uitgezaaid. Een maand later werd Cooper opnieuw ziek en onderging begin juni een tweede operatie om een ​​kwaadaardige tumor uit zijn dikke darm te verwijderen. Cooper bracht een groot deel van de zomer door met herstellen van de operatie en nam zijn gezin mee op vakantie naar het zuiden van Frankrijk voordat hij in de herfst naar Engeland vertrok om zijn laatste film te maken, The Naked Edge.

Op 27 december gaven artsen aan Veronica toe dat Coopers kanker zich had uitgezaaid naar zijn longen en zijn botten en dat hij binnen een paar maanden zou sterven. Besloten om Cooper niet te vertellen dat hij stervende was, bleef Veronica haar man zijn leven laten leiden.

Gary Cooper in bruine lange mouwen

Gary Cooper in bruine lange mouwen

In januari nam Cooper zijn gezin mee naar Sun Valley voor wat hun laatste vakantie samen zou zijn. Na thuiskomst in Los Angeles, gaf Veronica hem toe dat hij stervende was en dat er niets aan gedaan kon worden. Volgens bronnen vertelde Cooper haar dat we zullen bidden voor een wonder; maar zo niet, en dat is Gods wil, dan is dat ook goed.

Cooper was te ziek om zelf aanwezig te zijn en op 17 april zag Cooper zijn goede vriend James Stewart namens hem een ​​lifetime achievement award in ontvangst nemen. Dit was zijn derde Academy Award en ironisch genoeg accepteerde Stewart ook zowel de eerste als de laatste van Cooper. Recht in de camera kijkend, zei een zeer emotionele Stewart: Coop, ik wil dat je weet dat ik het je meteen zal bezorgen. Daarbij horen alle vriendschap en genegenheid en de bewondering en diep respect van ons allemaal. We zijn heel erg trots op je, Coop.

De volgende ochtend kondigden kranten over de hele wereld aan dat Gary Cooper stervende was. In de komende dagen ontving Cooper hordes berichten van waardering en bemoediging, waaronder brieven van de paus en de koningin, evenals een persoonlijk telefoontje van president John F. Kennedy.

Op 4 mei legde Cooper een openbare verklaring af aan de pers en zei: ik weet dat wat er gebeurt de wil van God is. Ik ben niet bang voor de toekomst.

Op 12 mei ontving hij zijn laatste sacramenten. De volgende dag glipte Cooper stilletjes weg en werd op zaterdag 13 mei 1961 om 12:47 uur dood verklaard. Hij was zestig jaar oud.

Een requiemmis werd gehouden op 18 mei in de kerk van de Goede Herder. Veel vrienden woonden de begrafenis bij en hij werd begraven in de Grot van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes op de begraafplaats Holy Cross in Culver City, Californië.

In 1974 verhuisde zijn familie naar New York en de overblijfselen van Cooper werden opgegraven en herbegraven op de Sacred Hearts Cemetery in Southampton.

Gary Cooper in een tweed jasje en zijden stropdas met print

Gary Cooper in een tweed jasje en zijden stropdas met print

De stijl van Gary Cooper

door Sven Raphael Schneider

Ik heb eerder de onberispelijke stijl van Cooper besproken, dus ik zal mezelf niet herhalen, want je kunt er alles over lezen zijn stijl hier. In plaats daarvan zal ik een paar van zijn outfits bespreken.

Gary Cooper in een 3-delig pak in grijs met mini-anjer boutonniere

Gary Cooper in een 3-delig pak in grijs met mini anjer corsages

Cooper genoot ervan om volledig uitgesneden driedelige pakken met brede revers te dragen. Kijk in dit geval maar eens naar de massieve spitse revers die bijna het hele pochet bedekken. De broek is ook erg vol, net als de bovenmouw, hoewel de schouder zacht maar breed is. Let ook op zijn stropdas met geprinte micropatronen , kraag pin , en corsages .

Gary Cooper rijdt op een vespa in een tweed SB-pak

Gary Cooper rijdt op een vespa in een SB-pak

Fantastisch uitziend pak waarmee hij zich natuurlijk kan bewegen. Aan de andere kant laten de meeste moderne skinny pakken dat niet toe omdat ze te strak gesneden zijn.

Gary Cooper door Clarence Sinclair Bull

Gary Cooper door Clarence Sinclair Bull

Net als Fred Astaire , Cooper was een groot voorstander van de kraagspeld, vooral de veiligheidsspeld . De stropdas die hij hier draagt ​​is erg dun tussenvoering en toont de typische gedurfde geometrische prints uit de jaren 30 die duidelijk vintage zijn. Aan de andere kant, de kleine houndstooth flanel coat is extreem veelzijdig en absoluut tijdloos.

. Gary Cooper, 1947 in een grijs jasje en zijden stropdas met overhemd met krijtstreep

. Gary Cooper, 1947 in een grijs jasje en zijden stropdas met overhemd met krijtstreep

Een van de zeldzame kleurenfoto's van Gary Cooper. Hier zien we hem in een middelgrijs pak met bijpassende stropdas en contrasterende pochet, een fijn lichtblauw gestreept overhemd en een dasspeld . Merk op hoe laag de revers zitten en hoe gekerfd ze zijn in vergelijking met de huidige trends.

Gary Cooper in witte stropdas met avondhemd met dubbele rij knopen

Gary Cooper in witte stropdas met avondhemd met dubbele rij knopen

Witte stropdas is waarschijnlijk het meest elegante ensemble dat een man kan dragen, en Cooper deed het geweldig. Aan de linkerkant zien we hem een ​​4×2 DB-vest met verwisselbare knopen en een horlogeketting dragen, terwijl hij aan de rechterkant koos voor een marcella-vest met één rij knopen.

Gary Cooper in een zwart SB-pak met stropdas en wit pochet

Gary Cooper in een donker SB-pak met piekrevers, stropdas met patroon en witte pochet

Ik vind dit ensemble erg interessant omdat het een grote overhemdkraag heeft met smalle punten en relatief kleine, puntige revers. Niet de plaatsing van het knoopsgat - ik kan geen bedrijf of kleermaker meer bedenken die zo'n revers knipt.

Gary Cooper, eind jaren dertig, gekleed in een lichtgrijs pak met blauwe stropdas met print

Gary Cooper, eind jaren dertig, gekleed in een zandkleurig pak met blauwe stropdas met print

Last but not least nog een kleurenfoto van Cooper in een licht zandkleurig 3-roll-2 pak met naar binnen gerichte plooien, drie manchetknopen, gestreept overhemd en stropdas met patroon en pochet.

Meer over de stijl van Gary Cooper hier

Conclusie

Gary Cooper was het type heer dat mannen willen zijn en vrouwen willen zijn. Hij was de belichaming van gratie en stijl en kwam er natuurlijk en schijnbaar moeiteloos doorheen. Er zijn niet veel mannen zoals Gary Cooper, maar hij is het bewijs dat mannen zoals hij kunnen bestaan. En naar mijn mening is het iets waar we allemaal naar kunnen streven. Hardwerkend, toegewijd, gepassioneerd en zorgzaam.