Fred Astaire: Gentleman of Style

hoe te kleden als Fred Astaire 3840x2160 geschaald

In de aflevering van vandaag van onze Heren van stijl serie, brengen we je het Hollywood-mode-icoon, Fred Astaire, die in veel opzichten een onwaarschijnlijke ontvanger van roem was.

InhoudsopgaveUitbreidenInstorten
  1. De vroege jaren van Fred Astaire
  2. Films van Fred Astaire
  3. Kleding en stijl van Astaire
  4. Pakken
  5. Broek
  6. Schoenen
  7. Overhemden
  8. Stropdassen & Vlinderdassen
  9. Andere accessoires
  10. De houding van Fred Astaire
  11. Conclusie
  12. Outfit overzicht

Misschien heeft geen enkele andere figuur in de geschiedenis van de Amerikaanse cinema zo veel gedaan om de geest van de musical te definiëren als Fred Astaire. Hij wordt vooral herinnerd als een danser - en terecht, omdat zijn uiterst smaakvolle mix van tap- en ballroomstijlen, met een vleugje ballet, ervoor zorgde dat hij vaak wordt gezien als Amerika's meest volmaakte filmdanser. Zijn enige echte rivaal voor die titel is een tijdgenoot van hem, Gene Kelly. Hij was ook een onderscheidende zanger, en hij introduceerde veel van de nummers die nu deel uitmaken van het pantheon dat gezamenlijk bekend staat als Het grote Amerikaanse liedboek . Zijn acteerstijl vertoonde een mix van optimistische onverschilligheid die destijds het ideaal was van de Amerikaanse cinema. Maar naast dit alles (en onze primaire focus hier): zijn onberispelijke stijl.

De vroege jaren van Fred Astaire

Hij werd geboren als Frederick Emanuel Austerlitz op 10 mei 1899 in Omaha, Nebraska. Toen Freds oudere zus, Adele, een natuurlijk talent voor dansen begon te vertonen, begonnen beide kinderen de kunst na te streven. Hoewel Fred aanvankelijk weigerde om danslessen te nemen, was hij gemakkelijk in staat om de bewegingen van zijn zus na te bootsen, waarmee hij zijn natuurlijke talent liet zien. Ook nam hij piano, accordeon en klarinet ter hand, waaruit bleek dat hij even bedreven was als muzikant.

Fred Astaire danst in ochtendjas

Fred Astaire Dansen in een ochtendjurkensemble (van Blauwe lucht )

Het gezin verhuisde naar New York in 1905, en beide kinderen zouden op dit punt een formele opleiding krijgen. Ook rond deze tijd werd de familienaam veranderd van Austerlitz in het elegantere Astaire. Op 14-jarige leeftijd had Fred de muzikale verantwoordelijkheden voor zijn act en Adele's op zich genomen, en op 16-jarige leeftijd ontmoette hij componist George Gershwin, waarmee hij een vriendschap en samenwerking op gang bracht die een diepgaande invloed zou hebben op de Amerikaanse populaire cultuur. De Astaires kwamen voor het eerst op Broadway in 1917, en ze zouden blijven optreden op Broadway en Londen stadia in de jaren twintig. Zelfs op dit punt werd Fred's tapdansen erkend als een van de beste.

In 1930 schreef Robert Benchley: Ik denk niet dat ik de natie in oorlog zal storten door te stellen dat Fred de grootste tapdanser ter wereld is. Toen zijn zus Adele in 1932 met Lord Charles Cavendish trouwde, ging Fred als solo-act verder op het podium en bereikte in 1933 Hollywood. RKO Radio Afbeeldingen , die (volgens Fred) las, kan niet acteren, licht kaal, danst ook , producer David O. Selznick waagde een gok met hem en zei: ik ben onzeker over de man, maar ik voel, ondanks zijn enorme oren en slechte kinlijn, dat zijn charme zo geweldig is dat het zelfs in deze ellendige testen.

Fred Astaire

Fred Astaire

Films van Fred Astaire

Fred maakte zijn filmdebuut in de musical Dansende dame , spelen tegenover Joan Crawford, en werd vervolgens gekoppeld aan Ginger Rogers voor een sequentie in de film Vliegen naar Rio . Astaire en Rogers zou samen negen films maken bij RKO, waaronder Hoge hoed , Volg de vloot , Swingtijd , en Zullen we dansen . Zes van deze negen RKO-musicals werden de grootste geldmakers voor de studio, en ze dreven Fred en Ginger naar een superster. Astaire verliet RKO in 1939 om te freelancen in film (wat destijds relatief zeldzaam was), en ging samenwerken met andere dansers zoals Eleanor Powell en Rita Hayworth, en hij maakte ook twee gedenkwaardige films met Bing Crosby.

Gedurende de jaren vijftig en zestig zou Astaire een paar andere muziekfilms headlinen en een aantal televisiespecials produceren. Zijn laatste muziekfilm was uit 1968 De regenboog van Finian , en hij had een paar meer dramatische rollen in de jaren 1970. 1981's Spook verhaal was de laatste film van Astaire. Hij stierf aan een longontsteking op 22 juni 1987, op 88-jarige leeftijd. Zelfs na zijn dood leeft zijn erfenis als zanger en danser voort.

Astaire wordt gecrediteerd voor twee innovaties in de geschiedenis van vroege filmmusicals: de eerste was het grotendeels stationair laten van de camera in lange, ononderbroken opnamen, om de volledige reikwijdte van een dansroutine te laten zien. De tweede was het benutten van de muzikale nummers van een film om de plot daadwerkelijk te dienen, in plaats van alleen maar afleiding te zijn. En hoewel hij een wat lichte stem bezat, werd Astaire als zanger bewonderd door grote Amerikaanse componisten als Irving Berlin, George Gershwin en Cole Porter. Meer populaire liedjes in het zogenaamde Great American Songbook werden door Astaire op film geïntroduceerd dan enige andere populaire zanger in die tijd, inclusief Bing Crosby of Frank Sinatra .

Fred Astaire in witte stropdas

Fred Astaire in witte stropdas (van Hoge hoed )

Kleding en stijl van Astaire

Je hoeft niet verder te zoeken dan de verschillende personages die Astaire destijds op film speelde om een ​​algemeen beeld van zijn stijl te krijgen. Deze personages braken met name met de normen van die tijd voor wat een ideaal mannelijk hoofdpersonage moest zijn. In plaats van rijk, met een adellijke titel of overdreven formeel te zijn, belichaamden de personages van Astaire (en inderdaad hijzelf) een moderner Amerikaans mannelijk ideaal: zelfgemaakt, ambitieus, autodidact en vasthoudend.

Zoals herenkledinghistoricus G. Bruce Boyer in zijn boek schrijft: Fred Astaire-stijl ,

Astaire mixte zijn dansstijlen zoals hij zijn kledingstijlen mixte: met een spontane uitbundigheid waarin het harde werken goed verborgen zat in de details en subtiliteit. Zijn mix van stedelijke Engelse vormen met casual Amerikaanse stijl typeert tot op de dag van vandaag Amerikaanse kleding. Zijn personages toonden een frisse benadering van de romantische held: vitaliteit, stedelijkheid, charme en natuurlijk talent, allemaal moeiteloos uitgevoerd. Astaire was het democratische ideaal: een klasseloze aristocraat.

In wezen kwam het kleermakersgenie van Astaire voort uit zijn vermogen om tegelijkertijd te kijken formeel en casual , netjes en toch aangenaam verkreukeld. Hij was zeer goed bekend met de traditionele regels van herenkleding , dus hij wist ze te buigen of te breken om aan zijn eigen smaak te voldoen. Hij kon pakken dragen in conservatieve tinten zonder er saai uit te zien, meer kleurrijke combinaties zonder er opzichtig uit te zien, en natuurlijk een smoking of een volledige jurkensemble zonder er ook maar een beetje ongemakkelijk uit te zien. Dus hoe heeft hij dit dan voor elkaar gekregen? Om die vraag te beantwoorden, volgt hier een vollediger overzicht van de specifieke stijlkeuzes van Astaire.

Fred Astaire-stijl

Fred Astaire-stijl door G. Bruce Boyer

Een focus op zachtheid en comfort

Jassen moest ruim genoeg zijn om niet te vernauwen, maar om toch hun vorm te behouden. Broeken moesten aan de volledige kant worden gesneden, maar niet slordig of golvend. Van Astaire ontwikkelde zich een nieuwe esthetiek, en dat gold ook voor de relatie tussen kleding en houding, stijl en gedrag. Tijdens de Depressie werd deze esthetiek het mid-Atlantische model: een mix van Savile Row met Princeton. Met andere woorden, Astaire was in staat om de kenmerken van traditioneel . naadloos te combinerenEngels maatwerkmet een meer eigentijdse Amerikaan voorbereidingsstijl . Astaire had ruime blootstelling aan beide tradities, aangezien hij een Brooks Brothers klant sinds zijn tienerjaren, en zijn reizen terwijl hij op het podium in Londen stond, hadden hem kennis laten maken met Savile Row.

Om deze dubbele nadruk op vorm en functie te volgen, koos Astaire voor soepele gewichten vankleding stofom de drapering van zijn pakken te verbeteren en in het bijzonder zorgde hij er altijd voor dat zijn armsgaten bijzonder hoog waren uitgesneden om zijn bewegingsvrijheid te maximaliseren, vooral tijdens het dansen. Dit gold met name voor zijn full-dress ensembles, die vaak werden gemaakt doorAnderson & Sheppard. Terwijl veel mannen aannemen dat witte das moet inherent oncomfortabel zijn om te dragen, met zijn hoge gesteven kraag en veeleisende snitten, bewees Astaire zeker dat deze veronderstelling onjuist was.

Fred Astaire met kraagspeld maar geen dasspeld als hij een driedelig pak of vest draagt

Fred Astaire met kraagspeld (maar geen dasspeld) terwijl hij een driedelig pak draagt

Pakken

Gelukkig hoeven we niet te speculeren over de mening van Astaire over specifieke verschillende soorten kledingstukken, want hij gaf deze mening aan interviewer Richard Hubler in een stuk uit 1957 voor Gentleman's Quarterly .Wat pakken betreft, gaf hij meestal de voorkeur aan traditionele, nietje tinten, zoals: marineblauw en houtskool grijstinten en bruin . De enige lichte kleur die ik mooi vind, is lichtgrijs, zei hij. Ondertussen zijn zijn keuzes voor combinaties van a blazer of sportjas met een vreemde broek kan vaak wat gewaagder zijn, en opnemen patronen . In beide gevallen gaf hij er de voorkeur aan dat zijn jassen meestal diepe zijopeningen hadden, vaak tot zeven centimeter of zo, in overeenstemming met de traditionele Britse stijl.

Fred Astaire en Audrey Hepburn

Fred Astaire en Audrey Hepburn in Grappig gezicht

Broek

Zijn broeken waren meestal beide geplooid en geboeid , hoewel hij ze wel korter droeg dan veel mannen van die tijd, met weinig of geen pauze. Hij zei: ik wil niet dat ze op mijn schoenen slenteren. Nog een reden voor een kortere broek pauze was om meer aandacht te vestigen op zijn voeten tijdens het dansen in films. Dit deed hij ook door sokken (en soms schoenen) te dragen in contrasterende kleuren met de broek. Hoewel hij de voorkeur gaf aan een kortere zoom, gaf Astaire er ook de voorkeur aan dat zijn broek een hogere taille had. Hierdoor zagen zijn benen er langer en atletischer uit en werd hij langer lijken over het algemeen, ook al was hij slechts ongeveer 5'9.

Schoenen

Schoenen waren natuurlijk de werkpaarden van Astaires garderobe. Er werd vaak gezegd dat hij tientallen paren doorliep tijdens het repeteren voor een show of een film, en in termen van zijn eigen privécollectie gaf hij vaak de voorkeur aan tweekleurige toeschouwer schoenen , of oxfords in wit hertenleer of bruin suède.

Fred Astaire met een strikceintuur

Fred Astaire met een strikceintuur en een slank gesneden overhemd

Overhemden

Astaire kocht net zoveel off-the-rack overhemden zoals hij had Speciaal gemaakt . In zijn tijd was de stijl dat overhemden ruimer op de borst en mouwen pasten dan tegenwoordig het geval is, dus een iets lossere pasvorm die men normaal gesproken uit het rek zou krijgen, zou niet als slordig worden gezien. Toch pasten zijn overhemden hem goed voor zijn maat. Hij droeg af en toe overhemden met patronen, in zoiets als: strepen , maar hij hield het meest van vaste stoffen in pastelkleuren zoals blauw, geel , en een persoonlijke favoriet van hem, roze . Effen pastelkleurige overhemden zijn trouwens een uiterst veelzijdige optie om te combineren met alle verschillende manieren van stropdassen en jassen, maar ook met accessoires.

Over het algemeen gaf hij de voorkeur aan overhemden met knoopmanchetten boven overhemden met Franse manchetten , en zou normaal gesproken dragen manchetknopen alleen met formele kleding - waarin zij, evenals de overhemd studs , bevatten vaak kostbare edelstenen. Hij had een hekel aan kragen met tabs, en gaf er vaak de voorkeur aan: button-down kragen of gespreide kragen versterkt met kraag blijft . Als hij ervoor koos om een ​​traditionele puntkraag te dragen, accentueerde hij die vaak door een kraagspeld, clip of staaf te dragen.

Fred Astaire met Boater en Tie Bar

Fred Astaire draagt ​​een rieten schipper en dasspeld

Stropdassen & Vlinderdassen

In termen van banden, gaf hij er de voorkeur aan om een ​​te binden Windsor knoop , en kozen vaak voor vollere, bredere stropdassen. Hij legde in dat interview uit 1957 uit dat hij nauwere banden vermeed omdat ik zelf smal genoeg ben, te smal. Terwijl hij een vlinderdas drager in zijn jonge jaren, vestigde Astaire zich later in het dragen van voornamelijk lang stropdassen , en dan in zijn latere jaren, het dragen van halsdoeken en ascots . Een ander gebruik van dassen voor Astaire was een gebruik dat een persoonlijk kenmerk voor hem zou worden: het gebruik van oude stropdassen of zakdoeken als riemen. Dit kwam van zijn dansdagen, toen zijn gewicht zo snel fluctueerde dat riemen onpraktisch zouden zijn om zijn broek op te houden.

Andere accessoires

Ook een fan van kleurrijk pochetten , Astaire zou ze meestal meer dragen casual plooien , in plaats van iets zeer gestructureerd. Behalve kraagspelden, dasspelden en af ​​en toe een ring, vond Astaire het ook leuk om accessoires mee te maken corsages , in het bijzonder anjers. In hoeden , hield hij van modellen met lage kronen en vrij smalle randen, meestal van ongeveer 2 ⅛ inches. Volgens hem kan een achtste van een inch veel verschil maken in een rand. En terwijl hij duidelijk hoge hoeden droeg met zijn volledige jurk en... ochtendjurkensembles , werden zijn dagelijkse keuzes gevoeld fedora's en stro watersporters , vaak geaccentueerd met kleurrijke grosgrain hoedenbanden.

Fred Astaire omstreeks 1936 met de populaire witte pareloverhemdstud en de nieuwe zwarte veststuds uit de periode.

Fred Astaire omstreeks 1936 met de populaire witte pareloverhemdstud en de nieuwe zwarte veststuds uit de periode.

De houding van Fred Astaire

Met dit alles gezegd, hoe kan iemand de stijl van Fred Astaire effectief nabootsen? De gemakkelijkste manier om dit te doen, is natuurlijk om alle punten die we hier hebben uiteengezet direct te volgen. Even belangrijk voor de kledingstukken zelf is echter de houding waarmee ze worden gedragen. Zoals we al zeiden, terwijl Astaire er niet voor terugdeinsde om op te nemen patronen in zijn overhemden of accessoires , was hij in staat om outfits samen te stellen met wat eerlijk gezegd een kunstenaarsoog kan worden genoemd. Zijn combinaties waren altijd harmonieus, en hoewel ze speels of zelfs helder konden zijn, waren ze nooit opzichtig of overdreven.

Terwijl hij altijd netjes gekleed was, genoot Astaire van zijn garderobe en kleedde hij zich fundamenteel voor zichzelf. Zoals hij werd geciteerd in het bovengenoemde interview uit 1957:

Ik weet dat ik af en toe op lijsten van best geklede mannen heb gestaan, maar het komt altijd als een verrassing voor mij. Ik beschouw mezelf nooit als spic-en-span of helemaal gek, alleen als iemand die comfortabel wil zijn en zijn eigen smaak wil bevredigen.

Wat betreft het dragen van een witte stropdas zoals Astaire, onthoud dat de pasvorm onberispelijk moet zijn en bewegingsvrijheid moet garanderen. Toch, zoals hij toegaf in zijn autobiografie, Stappen in de tijd , Met het risico van ontgoocheling, moet ik toegeven dat ik niet van hoge hoeden, witte stropdassen en staarten houd.Als u op zoek bent naar gedrukte bronnen om de stijl van Fred Astaire te bestuderen, raden we het boek van G. Bruce Boyer opnieuw aan, Fred Astaire-stijl , evenals Astaire's eigen autobiografie.

Conclusie

Fred Astaire creëerde een unieke mix van functionaliteit en flair. Door zijn klassieke-eerste-eigenzinnige-tweede neiging, heeft zijn stijl de tand des tijds echt doorstaan. Wederom een ​​citaat van Boyer:

Hij zou het uniform van de hogere klasse kunnen dragen wanneer de behoefte daarom vroeg, maar het is ironisch dat de man die sommigen associeerden met de hoge hoed en staarten in werkelijkheid degene is die het sportjack en het zachte loungepak populair heeft gemaakt. Astaire droeg witte stropdassen alsof het een pyjama was, en een smoking alsof het deel uitmaakte van zijn dagelijkse routine. Het moest er niet perfect uitzien, het moest er natuurlijk uitzien. Het werkte toen, en het werkt nu. Dat is waar het bij genialiteit en stijl om draait.

Outfit overzicht

Preston in een door Fred Astaire geïnspireerde look

Preston in een door Fred Astaire geïnspireerde look

Prince of Wales Glen geruite zijden stropdas in bordeaux en wit

Fort Belvedere

Prince of Wales Glen geruite zijden stropdas in bordeaux en wit

BEZOEK WINKEL Halsbandclip in geel goud voor klassieke smalle spreidkragen

Fort Belvedere

Halsbandclip in geel goud voor klassieke smalle spreidkragen

BEZOEK WINKEL Roze anjer corsages levensgrote reversbloem

Fort Belvedere

Roze anjer corsages levensgrote reversbloem

BEZOEK WINKEL Gebroken witte konijnen op wijnrode zijden wollen pochet

Fort Belvedere

Gebroken witte konijnen op wijnrode zijden wollen pochet

BEZOEK WINKEL

Welke stijllessen van Fred Astaire neem je waarschijnlijk over in je eigen garderobe? Laat het ons weten in de reacties!